Γράμμα σε ένα πτυελοδοχείο

Γράμμα σε ένα πτυελοδοχείο

Εικόνα αποκρουστική -αιματηρών πτυέλων.

Αισχρές και αν αντίκρισα

εις την ζωή μου εικόνες,

καμία δεν σε ξεπερνά

γιατί θα είσαι πάντα

η εμετική και βρώμικη

για μένα κοινωνία.

 

Ειν΄ η εικόνα αναίσχυντη- των βρωμερών πτυέλων.

Όσα κι αν ρούχα ακριβά

περίτεχνα φορέσουν,

όσα κι αν χρυσαφικά

απάνω τους κρεμάσουν

θα είναι πάντα αηδιαστική

ετούτη  η κοινωνία.

 

Κ΄όμως  η καταδίκη σας, περίχαρο μ` αφήνει

να τριγυρίζω άσκοπα

μακριά απ’ την φυλακή σας.

Θαρρώ αυτή η φυλακή,

καμιάς άλλης δεν μοιάζει,

αφού έχει αριστοτεχνικά

ο νους φιλοτεχνήσει .

 

X.

Author

Το "Φωκάς" του 'μεινε απ' το σχολείο. Παρ' όλα αυτά έχει γίνει τόσο δικό του, ώστε σπανίως γυρίζει το κεφάλι όταν κάποιος θα τον αποκαλέσει με το βαφτιστικό του. Είναι ένας τραγουδοποιός που είναι κοινωνικός λειτουργός, που παίζει κιθάρα, αλλά που θα 'θελε να παίζει τσέλο φορώντας κάτι ανάλαφρο, όπως για παράδειγμα σανδάλια και αμάνικες φαρδιές φανέλες μες στον Χειμώνα. Όταν κανείς δεν κοιτάει ή όταν κοιτάνε όλοι, είναι ποιητής. Κάνει παρέα με σαλιγκάρια και σκυλι(ε)ά, αλλά θα 'θελε να χει μια γάτα. Αρέσκεται στο να απαγγέλλει ποιήματα μιμούμενος την φωνή του Εμπειρίκου και του Χριστιανόπουλου, εναλλάξ. Θα τον πετύχετε να τριγυρνάει στο Παγκράτι κρατώντας μία ναιλότσαντα Σκλαβενίτη μ' όλα του τα υπάρχοντα, σφυρίζοντας κάποιον οικείο σας σκοπό. Μην φωνάξετε "Γιώργο!", δεν θα γυρίσει...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *