Επιστολή στον Μ. Σαχτούρη

Επιστολή στον Μ. Σαχτούρη

  «Η άνοιξη είναι για τους ευτυχισμένους 

    τότε έλεγες

    τώρα έγινες σκληρή

     σαν πέτρα»

  Μ. Σαχτούρης, «Έκτοτε».

 

Η καρδιά μου έγινε σκληρή σαν πέτρα

τώρα κλαίω

τότε

προσπαθούσα να από κάπου να πιαστώ

 

Έλεγα για την άνοιξη

τότε

τώρα μετράω τους χειμώνες

και τα γυμνά μου δέντρα

 

Ήμουν ευτυχισμένη από φόβο

τότε

αγαπούσα

τώρα έμαθα

 

Οι πέτρες είναι για τους ευτυχισμένους,

η άνοιξη σκληρή

σαν τους γυμνούς χειμώνες

που αφήσαμε.

 

Φωκάς.

 

 

 

 

Author

Το "Φωκάς" του 'μεινε απ' το σχολείο. Παρ' όλα αυτά έχει γίνει τόσο δικό του, ώστε σπανίως γυρίζει το κεφάλι όταν κάποιος θα τον αποκαλέσει με το βαφτιστικό του. Είναι ένας τραγουδοποιός που είναι κοινωνικός λειτουργός, που παίζει κιθάρα, αλλά που θα 'θελε να παίζει τσέλο φορώντας κάτι ανάλαφρο, όπως για παράδειγμα σανδάλια και αμάνικες φαρδιές φανέλες μες στον Χειμώνα. Όταν κανείς δεν κοιτάει ή όταν κοιτάνε όλοι, είναι ποιητής. Κάνει παρέα με σαλιγκάρια και σκυλι(ε)ά, αλλά θα 'θελε να χει μια γάτα. Αρέσκεται στο να απαγγέλλει ποιήματα μιμούμενος την φωνή του Εμπειρίκου και του Χριστιανόπουλου, εναλλάξ. Θα τον πετύχετε να τριγυρνάει στο Παγκράτι κρατώντας μία ναιλότσαντα Σκλαβενίτη μ' όλα του τα υπάρχοντα, σφυρίζοντας κάποιον οικείο σας σκοπό. Μην φωνάξετε "Γιώργο!", δεν θα γυρίσει...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *