Επιστολή στον Πέρση

Επιστολή στον Πέρση

Στην βρώμική του κουνιστή

ολημερίς να ρουθουνίζει

στον ύπνο πότες να γαβγίζει

κι αυτή ειν’ όλη του η ζωή

 

Σμπαράλια η ψυχούλα

το σπίτι σαν αφήνει ο κύρης

μα το ξεχνά -σε δυο λεπτά- ο κακομοίρης

με τα ηδυπαθή προγούλια

 

Για χάδι και έρωτα διψάει

(σ’ αυτό ταιριάζουμε πολύ)

με το ερυυθρό του το πουλί

στητό, δείγμα ότι σε αγαπάει

 

Ποτέ δεν πείραξε κανέναν

τα όνειρά του λιχουδιές

γρασίδια μπάλες κουτουλιές

και πρόσωπα αγαπημένα

 

Φωκάς

 

Author

Το "Φωκάς" του 'μεινε απ' το σχολείο. Παρ' όλα αυτά έχει γίνει τόσο δικό του, ώστε σπανίως γυρίζει το κεφάλι όταν κάποιος θα τον αποκαλέσει με το βαφτιστικό του. Είναι ένας τραγουδοποιός που είναι κοινωνικός λειτουργός, που παίζει κιθάρα, αλλά που θα 'θελε να παίζει τσέλο φορώντας κάτι ανάλαφρο, όπως για παράδειγμα σανδάλια και αμάνικες φαρδιές φανέλες μες στον Χειμώνα. Όταν κανείς δεν κοιτάει ή όταν κοιτάνε όλοι, είναι ποιητής. Κάνει παρέα με σαλιγκάρια και σκυλι(ε)ά, αλλά θα 'θελε να χει μια γάτα. Αρέσκεται στο να απαγγέλλει ποιήματα μιμούμενος την φωνή του Εμπειρίκου και του Χριστιανόπουλου, εναλλάξ. Θα τον πετύχετε να τριγυρνάει στο Παγκράτι κρατώντας μία ναιλότσαντα Σκλαβενίτη μ' όλα του τα υπάρχοντα, σφυρίζοντας κάποιον οικείο σας σκοπό. Μην φωνάξετε "Γιώργο!", δεν θα γυρίσει...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *