Αθήνα

Αθήνα

Είναι όλα εκείνα που αν αρχίσω να γράφω σ’ ένα ποίημα θα ξεχάσω.Τα καλοκαίρια, πάντοτε, τα μεσημέρια που πίνω φωτισμένες πορτοκαλάδες στο μπροστά μπαλκόνι, για να κόβω κίνηση στη γειτονιά· περίεργε! Όλοι το ίδιο λένε όμως δεν ξέρουν πως είναι να έχει πάρει κανείς την αποδημητική απόφαση αν αποτύχουν οι εξετάσεις του αίματός του. Γιατί ; Αυτές δεν είναι ακόμα ένα τεστ για την αυτοπραγμάτωση ; Όλα εκείνα τα φτηνά· 6 ευρώ· μοναχικά ποτά στο Galaxy στη Σταδίου χωρίς να χτυπάει το τηλέφωνο. Ζάκυνθος, Κόρινθος, Πάρος, Κρήτη, όλοι στις διακοπές τους και ένα “έλα κι εσύ ρε” ποτέ δεν ειπώθηκε. Ούτως ή άλλως δε θα πήγαινες. Γιατί να σε πάρουν; Για τους τύπους μωρέ. Όλα τα ποτά, λέω, και όλες εκείνες οι φορές που τα συζητήσαμε και δώσαμε τα χέρια. Θα τα στα- ματήσω όλα. Μεγαλώσαμε. Και όλες οι φορές, καλοκαίρι πάντα, που προστέθηκε νέα συνταγή στο φαρμακείο. Άσχημη κράση. Δε βύζαξε. Ήδη από τη Βασιλίσσης Σοφίας τα πράγματα φαίνονταν σκούρα. Τι να γίνει; Οι νικητές, τροπαιοφόροι με τα μεγάλα πέη, θα τρέχουνε αυτό που λέμε ανθρωπότητα. Και από πίσω παπαδο- παίδια με εξαπτέρυγα, φτηνά ποτά στη Σταδίου και ένα τόσο ζωηρό κίτρινο κατακίτρινο σαν τις φανέλες μας φως να ξεραίνει τα μπετά.

Να ‘μαι εκεί γυρίζοντας από το Ρέθυμνο να βλέπω το συνονόματο και να λέω: Εδώ είναι η Αλήθεια ρε. Στην πόλη, στο τσιμέντο. Εδώ που δεν κόβεις τίποτα. Μόνο τη ζωή, που είναι το χειρότερο και όσο δεν το καταλαβαίνουν οι άλλοι τόσο θα μπλέκουνε τα παιδιά και θα κολλάνε προχωρώντας στην καθορισμένη από τα εξαπτέρυγα πορεία, στην καθημερινή βραδινή δοκιμή του θανάτου.Άλλο ένα θύμα της πιο όμορφης πόλης του κόσμου. Ο Ομφαλός της Γης μου είπε ο Θανάσης. Πολιτικός μηχανικός, κάνει έργα στην Αραπιά. Α, ρε μικρέ. Όλα καλά κι όλα ωραία αλλά πάντοτε κάποιος πρέπει να υπάρχει που θα βιδώνει τη βίδα.

ΑΒΓ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *