Η ζεστασιά της κοινότυπης ψυχαγωγίας των μαζών

Η ζεστασιά της κοινότυπης ψυχαγωγίας των μαζών

Οι  Κυριακές στην πλατεία Μοναστηρακίου – αν και κάπως κρύες αυτόν τον χρόνο – έχουν κάτι από τη ζεστασιά της κοινότυπης ψυχαγωγίας των μαζών. Όμως, αντί της Σακίρας, στη μέση του κύκλου, χορεύει μια γυναίκα λευκή, μετρίου αναστήματος, με μεγάλα, στρόγγυλα βυζιά, και προεξέχων κώλο, περιστοιχισμένη από Αφρικάνους κρουστούς, που την ορέγονται, και τους ορέγεται κι αυτή. Δεν είναι όμως η λατρεία της σαρκός προνόμιο μόνο της νέγρικης φυλής, καθώς Σύροι και Αφγανοί πρόσφυγες, ασυνόδευτα ανήλικα, τουρίστες και γεροντάκια, μοιράζονται ακριβώς τα ίδια συναισθήματα, και με την ίδια ένταση ανταποκρίνονται,  στο κάλεσμα δύο παλλόμενων βυζιών, στο λίκνισμα ενός ωραίου κώλου, στους παλμούς των Αφρικάνικων κρουστών -και σ΄άλλα ελαφρά- που τόσο βάρος φέρουν, στον ψυχισμό του Ενός ανθρώπου.   

Φωκάς.

Author

Το "Φωκάς" του 'μεινε απ' το σχολείο. Παρ' όλα αυτά έχει γίνει τόσο δικό του, ώστε σπανίως γυρίζει το κεφάλι όταν κάποιος θα τον αποκαλέσει με το βαφτιστικό του. Είναι ένας τραγουδοποιός που είναι κοινωνικός λειτουργός, που παίζει κιθάρα, αλλά που θα 'θελε να παίζει τσέλο φορώντας κάτι ανάλαφρο, όπως για παράδειγμα σανδάλια και αμάνικες φαρδιές φανέλες μες στον Χειμώνα. Όταν κανείς δεν κοιτάει ή όταν κοιτάνε όλοι, είναι ποιητής. Κάνει παρέα με σαλιγκάρια και σκυλι(ε)ά, αλλά θα 'θελε να χει μια γάτα. Αρέσκεται στο να απαγγέλλει ποιήματα μιμούμενος την φωνή του Εμπειρίκου και του Χριστιανόπουλου, εναλλάξ. Θα τον πετύχετε να τριγυρνάει στο Παγκράτι κρατώντας μία ναιλότσαντα Σκλαβενίτη μ' όλα του τα υπάρχοντα, σφυρίζοντας κάποιον οικείο σας σκοπό. Μην φωνάξετε "Γιώργο!", δεν θα γυρίσει...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *