Το χαμένο χειρόγραφο

Το χαμένο χειρόγραφο

«Δεν του έφταναν οι λέξεις». Αυτό σκεφτόταν, αυτό έλεγε, μ’ αυτό δικαιολογούσε την ανικανότητα των τελευταίων μηνών να γράψει μια όμορφη ιστορία. Ποτέ κανένας δεν κατάφερε με τα λόγια του, με το δόγμα του, με τα μεγάλα του πιστεύω να του εμπνεύσει εκείνη την μεγάλη στιγμή, εκείνη την ακαθόριστη αρχή, όταν  οι εικόνες που φωλιάζουν στα πιο κρυφά μέρη του εγκεφάλου του ν’ αποκτήσουν τέτοια υπόσταση, ώστε να δημιουργήσουν την ώρα που η κάθαρση ερχεται να συναντησει τον καταρράκτη των συλλαβών. Τότε και μονάχα τοτε, ο χείμαρρος των συναισθημάτων συνενώνεται με το ρυθμο των σκέψεων, με τη μουσική των μακρινών στοχασμών δίνοντας σχήμα στην ακαθόριστη αρχή.

Κ’ αν έχει ν’αντιμετωπίσει ένα μεγάλο λευκό χαρτί που το καλεί να το γεμίσει με κατακερματισμένες στιγμές της ζωής του, κρυμμένες σαν το παιδί πίσω από ενα τοίχο στο “φτου και βγαίνω”, η κόλλα από χαρτί γίνεται χαρτακι και σ’ ένα χαρτάκι πώς να κρυφτεί κανείς;

Το χαρτί τσαλακώθηκε, πετάχτηκε στο πάτωμα, ενώθηκε μ’ ένα βουνό από άλλα τσαλακωμένα χαρτάκια· σκέψεις, λέξεις και ιστορίες χαμένες χύθηκαν σε μελλοντικές ανύπαρκτες εν δυνάμει ατόφιες τέχνες.

Α.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *