Ζητείται Χρόνος

Ζητείται Χρόνος

Πολλοί μαζευτήκαμε εδώ,
κανείς δεν ξέρει που πάει
άλλοι κέρδισαν, και έχασαν τον δρόμο
κι’ άλλοι έχασαν και τον έκαναν πόνο.

Χαμένοι σε ένα τεράστιο κουκλόσπιτο
Πνιγμένοι σε μια ξεραμένη λίμνη
Ώρα κανείς δεν είχε
αλλά όλοι έχαναν.

Πούλησε κάποιος λίγο και άλλαξε πίστη,
αγόρασε κάποιος αλλά, χώμα πήρε.
Δεν τον είδα, δεν τον άγγιξα, δεν τον μύρισα,
δεν τον άκουσα, δεν τον γεύτηκα.

Χρόνος ήταν αυτό που μου έλειπε
Αγάπη όμως δεν έχω
Χρήμα ήταν αυτό που πήρα
και τελικά… Χρόνο έχασα.

 

Αλέξανδρος Κ.

Author

Το "Φωκάς" του 'μεινε απ' το σχολείο. Παρ' όλα αυτά έχει γίνει τόσο δικό του, ώστε σπανίως γυρίζει το κεφάλι όταν κάποιος θα τον αποκαλέσει με το βαφτιστικό του. Είναι ένας τραγουδοποιός που είναι κοινωνικός λειτουργός, που παίζει κιθάρα, αλλά που θα 'θελε να παίζει τσέλο φορώντας κάτι ανάλαφρο, όπως για παράδειγμα σανδάλια και αμάνικες φαρδιές φανέλες μες στον Χειμώνα. Όταν κανείς δεν κοιτάει ή όταν κοιτάνε όλοι, είναι ποιητής. Κάνει παρέα με σαλιγκάρια και σκυλι(ε)ά, αλλά θα 'θελε να χει μια γάτα. Αρέσκεται στο να απαγγέλλει ποιήματα μιμούμενος την φωνή του Εμπειρίκου και του Χριστιανόπουλου, εναλλάξ. Θα τον πετύχετε να τριγυρνάει στο Παγκράτι κρατώντας μία ναιλότσαντα Σκλαβενίτη μ' όλα του τα υπάρχοντα, σφυρίζοντας κάποιον οικείο σας σκοπό. Μην φωνάξετε "Γιώργο!", δεν θα γυρίσει...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *