Να κοιτάς τον ήλιο

Να κοιτάς τον ήλιο

Να κοιτάς τον ήλιο, ν΄αγαπάς τον φίλο το παιδί και τον σκύλο.

Να αγαπάς τους ήχους να μισείς το μίσος, να μη μένεις μισός όταν φεύγει ο ήλιος, όταν κλαίει  το παιδί όταν χάνεται ο σκύλος.

Να αγαπάς τον αέρα, να ξυπνάς τη μέρα, να φιλάς το κορίτσι, να πετάς στα ύψη.

Να αγαπάς τους στίχους, να μισείς το μίσος, να μην μένεις μισός όταν έρχεται η νύχτα, όταν κλαίει το κορίτσι,  σαν αφήνεις τα ύψη.

 

Φωκάς .

Author

Το "Φωκάς" του 'μεινε απ' το σχολείο. Παρ' όλα αυτά έχει γίνει τόσο δικό του, ώστε σπανίως γυρίζει το κεφάλι όταν κάποιος θα τον αποκαλέσει με το βαφτιστικό του. Είναι ένας τραγουδοποιός που είναι κοινωνικός λειτουργός, που παίζει κιθάρα, αλλά που θα 'θελε να παίζει τσέλο φορώντας κάτι ανάλαφρο, όπως για παράδειγμα σανδάλια και αμάνικες φαρδιές φανέλες μες στον Χειμώνα. Όταν κανείς δεν κοιτάει ή όταν κοιτάνε όλοι, είναι ποιητής. Κάνει παρέα με σαλιγκάρια και σκυλι(ε)ά, αλλά θα 'θελε να χει μια γάτα. Αρέσκεται στο να απαγγέλλει ποιήματα μιμούμενος την φωνή του Εμπειρίκου και του Χριστιανόπουλου, εναλλάξ. Θα τον πετύχετε να τριγυρνάει στο Παγκράτι κρατώντας μία ναιλότσαντα Σκλαβενίτη μ' όλα του τα υπάρχοντα, σφυρίζοντας κάποιον οικείο σας σκοπό. Μην φωνάξετε "Γιώργο!", δεν θα γυρίσει...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *