Ο Άγιος Βασίλης και το ξύλινο αλογάκι (μέρος δεύτερο)

Ο Άγιος Βασίλης και το ξύλινο αλογάκι (μέρος δεύτερο)

Αδυνατώ να καταλάβω.

Κι όταν λέω να καταλάβω, εννοώ να βαδίσω μπρος.

Αφουγκράζομαι τις σκέψεις μου λίγα λεπτά πριν με πάρει ο ύπνος
στο παιδικό μου κρεβάτι, στο παιδικό μου δωμάτιο
και νιώθω τη Ροή να κολλάει. Η ροή δεν ρέει.

Αδυνατώ να συναισθανθώ, να βάλω μια τάξη
Ταυτόχρονα,
αδυνατώ και να υπάρξω στο χάος

Α στο καλό, χρονιάρες μέρες… Σκέφτομαι, πότε άραγε άλλαξε κάτι πραγματικά;

Και δεν είναι η θλίψη και η μελαγχολία των Χριστουγέννων, αυτή η πιασάρικη κατάθλιψη.

Είναι το πιάνο
και η μυρωδιά του σκύλου μου.
Είναι τα σκαλιά της εισόδου και τα κοντά μαλλιά της μάνας
Είναι ο Άγιος Βασίλης και ένα ξύλινο αλογάκι

Θέλω να χρησιμοποιήσω λέξεις δυσνόητες γιατί δυσνόητο είναι και ό, τι με αγγίζει.
Κι έπειτα, θέλω να σου εξηγήσω όσο πιο απλά γίνεται το γιατί διάλεξα αυτές τις λέξεις, γιατί ο κόσμος θα έπρεπε να είναι απλός.

 

Αλλά δεν είναι

Μ.

Author

Το κορίτσι πίσω απ΄το Sophie Lies, εγκέφαλος των Foam και μέλος των Afformance, ταγμένη στο urban dictionary, χαμένη, έξι νύχτες στην Ακρόπολη, επιμένει, με λόγια απλά και νότες καθαρές, ν΄αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές μας.Κατά τ' άλλα την λένε Μαρία και είναι λογίστρια.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *