Ο Γερογλάρος

Ο Γερογλάρος

Είναι τα σύννεφα στον ουρανό

οι μήτρες της βροχής 

το σπέρμα της μελαγχολίας μου

 

Έλα να ζήσουμε μία ζωή υγρή

εγώ,εσύ, 

ο χρόνος

 

η βορά του

η βρύση του

ο βόας του

 

Ας το ξεχάσουμε αυτό…

 

Τα φτερά του γλάρου, λερωμένα από τα τόσα ταξίδια, τα έδωσα στο ενεχυροδανειστήριο.

Ποιος ξέρει;

Όλο και κάποιος θα ενδιαφερθεί για τις αμαρτίες ενός γερογλάρου.

 

 

Ο χρόνος και η βρύση του

η βράση του

η βρώση του

 

Η ζωή είναι μεγάλη

για να είναι θλιβερή

Ο γλάρος δεν θα πιάσει τίποτα, λέει. 

 

Φωκάς

Share on Facebook

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *