Παπαδιαμαντικόν

Παπαδιαμαντικόν

Ἐκτραφείς ἀτιμελώς,

ταϊσθείς ἐκ τῆς προικός

τῆς δόξης,

 

ἀποδιώχνω τούς καημούς

μέ λυτρωτικά ρετοῦς

τῆς ὄψης

………………….

Ἀνηδόνως ἐπιζῶν,

μέ τό πνέμα μού ὀκνηρόν

κί ὀλῖγο,

 

θέ δικαίως νά μού πούν

κί οἱ ἡρῶοι πού μ’ ἀγαποῦν

νά φύγω

…………………..

Ζώντας ἀνευ λυρισμοῦ,

κάμω στό φαγί τοῦ νοῦ,

νηστεία

 

κί ἐπιμένω διαρκῶς,

σ’ ἀπολαύσεις τῆς σαρκός

κί ἀστεία.

 

Τί θεσπέσιο ψαλμό

ἐσυνέταξα ἔν θερμῶ!

τἰ χρῶμα!

 

Κί ὄλα τούτα προιόν

ζάλης, ἄπ τῶν Ἀθηνῶν,

τη βρῶμα..

 

 

Γ.Π.Ναξάκις

Ἀθήναι 2017

φωτο: πίνακας Ν. Εγγονόπουλου

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *