Τα κορδόνια

Τα κορδόνια

στον Ν.Σ.

Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει
εκτός αν σου αρέσει ο Φλωμπέρ
και μένεις στην Αθήνα
εκοίταα, κι ήτανε μακριά ακόμη το Παρίσι
‒υψηλός δείκτης ματαιώσεων σήμερα,
να φοράτε ζακέτα‒

κι αν πόνεσαν τα μάτια σας απ’ το πολύ να βλέπουν
κοιτάξτε λίγο τα κορδόνια
τι πιστά, τι υπέροχα, τι αρμονικά που είναι
και πόσο χρήσιμα επιπλέον
τα κορδόνια,
ναι, γιατί;
τα κορδόνια, μάλιστα
τυχαίο που σ’ τα παίρνουν στη φυλακή;
πού θα πηγαίνατε, πείτε μου, χωρίς κορδόνια;
οπότε να τα κοιτάτε, είναι καλά,
να σταματάτε κάθε τόσο και να σκύβετε,
να βεβαιώνεστε πως είναι αρκετά σφιχτά
και δεν θα βρεθείτε, εξαίφνης, σαν αναποδογυρισμένη
γελοία κατσαρίδα που σπαρταράει
αυτό τουλάχιστον μπορείτε να το προβλέψετε
αρκεί, όπως προείπα, να σκύβετε κάθε τόσο
και να βεβαιώνεστε.

 

Photo by: Kostas Politsis

Author

Ο Πρίγκιπας Κρίνος, ελβετο-ισπανικής καταγωγής, δημοσίευσε τρεις ποιητικές συλλογές μεταξύ δεκατεσσάρων και δεκαοχτώ ετών κι έκτοτε σιώπησε για μια δεκαετία. Ύστερα από τη συνάντησή του με τους Σαλιγκραφείς άρχισε και πάλι να γράφει χωρίς ωστόσο τίποτα να μπορεί να εγγυηθεί ότι κάθε κείμενό του δεν είναι και το τελευταίο.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *