ολα τα κειμενα >

Ποιήματα Φιλοξενία στο καβούκι

Ανάθημα

Ποιήματα

/…/

Φιλοξενία στο καβούκι

Μεταφράσεις σύγχρονης παλαιστινιακής ποίησης

Φιλοξενία στο καβούκι

Στον αληθινό κόσμο επιβιώνουν τα συστήματα, όχι οι ωραίες ιστορίες

Ποιήματα

Έμιλυ

Ποιήματα Φιλοξενία στο καβούκι

Η βροχή ήρθε τη νύχτα

Πεζά

Θανατικό

Ποιήματα Φιλοξενία στο καβούκι

Ν.Γ. Λυκομήτρος, Δύο ποιήματα

Ποιήματα Φιλοξενία στο καβούκι

Δελφοί, 4.ΙΙ.2024

Σημειώματα

«Άλμα ανόδου του ΕΚΠΑ» και άλλες τέτοιες ασυναρτησίες

Πεζά Φιλοξενία στο καβούκι

Η σακούλα και το μπεντένι

Πεζά Χρονογραφήματα

Μεταξουργείο

Ποιήματα Φιλοξενία στο καβούκι

Τρία χαϊκού, ένα ποίημα

Πεζά

Ηθελημένα γίναν όλα

Ποιήματα Φιλοξενία στο καβούκι

Σκληρό χάδι

Ποιήματα Φιλοξενία στο καβούκι

θερινή κατάθλα Γενάρη

Ποιήματα Φιλοξενία στο καβούκι

Τα κορδόνια

Ποιήματα Φιλοξενία στο καβούκι

Ταμείο συναισθημάτων

Πεζά

Έγκυρες προβλέψεις για το νέο έτος

Ποιήματα Φιλοξενία στο καβούκι

Αφίδναι-Σφενδάλη-Αλίαρτος

ολες οι εκδηλωσεις >

ολα τα περιοδικά >

instagram

facebook

Comments Box SVG iconsUsed for the like, share, comment, and reaction icons

Η Βιβλιοπρόταση / Biblioprotasi και το Σαλιγκάρι σας προσκαλούν στα πλαίσια της Εβδομάδα Μικρών Βιβλιοπωλείων - Little Bookstores Week σε μια ανοιχτή συζήτηση και γνωριμία!

Μέσα από την ευγενική πρόταση του βιβλιοπωλείου Βιβλιοπρόταση μας δίνεται η ευκαιρία να μιλήσουμε για το πρώτο μας έντυπο που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες καθώς και για την έννοια της συνύπαρξης και του μοιράσματος, όπως αυτές πραγματώνονται μέσα από το συλλογικό εγχείρημα της ομάδας μας.

📰 Στο βιβλιοπωλείο θα διατείθονται τεύχη Σαλιγκάρι για όλη την ερχόμενη εβδομάδα καθώς και την ημέρα της παρουσίασης.

📍 Μαρούσι (Μητροπόλεως & Ν. Χαϊμαντά 5-7) την Παρασκευή 31 Μαΐου και ώρα 18.30

🪑 Κράτηση θέσης λόγω περιορισμένης χωρητικότητας μέσω ηλεκτρονικής φόρμας (στα σχόλια).

Σας περιμένουμε!
... περισσότεραλιγότερα

Η Βιβλιοπρόταση / Biblioprotasi και το Σαλιγκάρι σας προσκαλούν στα πλαίσια της Εβδομάδα Μικρών Βιβλιοπωλείων - Little Bookstores Week σε μια ανοιχτή συζήτηση και γνωριμία!

Μέσα από την ευγενική πρόταση του βιβλιοπωλείου Βιβλιοπρόταση μας δίνεται η ευκαιρία να μιλήσουμε για το πρώτο μας έντυπο που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες καθώς και για την έννοια της συνύπαρξης και του μοιράσματος, όπως αυτές πραγματώνονται μέσα από το συλλογικό εγχείρημα της ομάδας μας. 

📰 Στο βιβλιοπωλείο θα διατείθονται τεύχη Σαλιγκάρι για όλη την ερχόμενη εβδομάδα καθώς και την ημέρα της παρουσίασης. 

📍 Μαρούσι (Μητροπόλεως & Ν. Χαϊμαντά 5-7) την Παρασκευή 31 Μαΐου και ώρα 18.30

🪑 Κράτηση θέσης λόγω περιορισμένης χωρητικότητας μέσω ηλεκτρονικής φόρμας (στα σχόλια).   

Σας περιμένουμε!

//ΠενθΏ//

Πώς να λειάνει αυτό το γαμωρήμα
Το τραύμα που με βύθισε
Στου κόλπου σου το χύμα

*του Φωκά
... περισσότεραλιγότερα

*Α. Αλεξανδρίδης, Όροι της βεβαιότητος, Ίκαρος, 2006 ... περισσότεραλιγότερα

*Α. Αλεξανδρίδης, Όροι της βεβαιότητος, Ίκαρος, 2006

Αφού δεν έγινα ποτέ αυτό που θέλησες
(πράγμα που ξέραμε κι οι δυό απ’ την πρώτη μέρα)
θα ξεφορτώσω την καρδιά μου στο μπαλκόνι, δες
για ν’ αγναντεύει κάθε βράδυ κάπου πέρα
μακριά, το σπίτι μας, που πάλι καταρρέει
(σε κάθε Απρίλη το συλλέγω πέτρα-πέτρα)
«Εκ θεμελίων τις αποτυχίες μέτρα!», λες
Κι εγώ βαστιέμαι άπο ένα μπαλόνι κόκκινο.

__________________________________________

Κράτησα σύσφιχτα το κούφιο αντικείμενο
Τα μαξιλάρια έκανα στέμματα, ταβάνια
Μ’ αυτό το ποίημα θα’ ναι άλλο ως τ’ακροδείλινο
Σαν την εικόνα σου στου Rothko τα μελάνια.

*Πατρική φιγούρα, Σόφι λ. [Ιούλιος 2020]
... περισσότεραλιγότερα

Αφού δεν έγινα ποτέ αυτό που θέλησες
(πράγμα που ξέραμε κι οι δυό απ’ την πρώτη μέρα)
θα ξεφορτώσω την καρδιά μου στο μπαλκόνι, δες
για ν’ αγναντεύει κάθε βράδυ κάπου πέρα
μακριά, το σπίτι μας, που πάλι καταρρέει
(σε κάθε Απρίλη το συλλέγω πέτρα-πέτρα)
«Εκ θεμελίων τις αποτυχίες μέτρα!», λες
Κι εγώ βαστιέμαι άπο ένα μπαλόνι κόκκινο.

__________________________________________

Κράτησα σύσφιχτα το κούφιο αντικείμενο
Τα μαξιλάρια έκανα στέμματα, ταβάνια
Μ’ αυτό το ποίημα θα’ ναι άλλο ως τ’ακροδείλινο
Σαν την εικόνα σου στου Rothko τα μελάνια.

*Πατρική φιγούρα, Σόφι λ. [Ιούλιος 2020]

σε αλφαβητική σειρά ... περισσότεραλιγότερα

σε αλφαβητική σειρά

Στο Σαλιγκάρι μας αρέσουν τα αβγά, πόσο μάλλον τα κόκκινα 🥚🐥 ... περισσότεραλιγότερα

Στο Σαλιγκάρι μας αρέσουν τα αβγά, πόσο μάλλον τα κόκκινα 🥚🐥

// Ράμματα //

Το ’χε καημό η μανούλα τους. Πολύ την ήθελε την κόρη. Να της φτιάχνει κοτσιδάκια, να ’ναι «γλυκιά και τριανταφυλλένια» σαν τις μαθήτριές της στον παιδικό, να την προσφωνεί «μελένια», να μην απλώνει τέλος πάντων μόνο σώβρακα στην μπουγάδα. Βέβαια, τρίτο παιδί στην κατάσταση που βρίσκονταν, δεν το αντέχαν για το είπεν ο θεός. Άσε που επιπόλαζε κι ο κίνδυνος να βάζανε μπροστά το τρίτο και να ’βγαινε αγόρι πάλι. Εν τοιαύτη περιπτώσει, θα της ερχότανε νταμπλάς της κυρίας Λίνας.

Δεν είναι ότι δεν τα αγαπούσε τα παιδιά της, κι ας ήταν αγόρια και τα δυο, κι ας μεγαλώσαν με το διαρκές παράπονό της: «οι κόρες έχουν άλλη χάρη». Ήτανε και κοντά σε ηλικία, όλο ξύλο παίζανε. Μετά λίγο τα βρίσκανε και μετά πάλι ξύλο. Δοξάζανε τον εφευρέτη των φακών επαφής οι γονείς τους· τα χρήματα που τους είχε γλιτώσει ο άγιος αυτός άνθρωπος δε λέγονται. Μέχρι τα δεκατέσσερά-δεκαπέντε, τ’ αδερφάκια, πριν αρχίσουν τις μπουνιές και τα δαγκώματα, ήτανε, βλέπεις, τα γυαλάκια τους τα πρώτα που την πλήρωναν. Τρεις-τέσσερις φορές είχε στείλει ο καθένας τον άλλονε για ράμματα. Είχε και δόση τύχης ότι ζήσανε κι οι δυο και φτάσανε περίπου σώοι ως τα σήμερα.

Όλη αυτή η γυμναστική της βίας στην οποία θήτευσαν ο Δημοσθένης κι ο Πολύκαρπος, –τώρα που γίνανε μεγάλοι και τα θυμούνται γελαστά τα σπρωξίματα απ’ τις σκάλες και τις φτυαριές στο κούτελο–, εκτός απ’ τις ουλές των ραμμάτων, τους είχε κληρονομήσει και μιαν άλλη γνώση. Να μάθεις να μοιράζεσαι. Δεν είσαι μόνος σ’ αυτό τον κόσμο. Όταν σου παλιώνουνε επί παραδείγματι τα ρούχα και δε σου χωράνε πια, θα τα φορέσει κάποιος άλλος. Δε μπα να ’ναι και το αγαπημένο σου φούτερ. Η κυρία Λίνα, που και λόγω επαγγέλματος, κάτι πρέπει να γνώριζε από ψυχολογία, τους έλεγε: «να χαίρεστε που έχετε ο ένας τον άλλον, τα μοναχοπαίδια είναι δυστυχισμένα». Αυτοί αμίλητοι κουνούσαν το κεφάλι κι ευχόνταν από μέσα τους να ’τανε μοναχοπαίδια.

Η κυρία Λίνα κόρη δεν απέκτησε ποτέ.
Ο Δημοσθένης κι ο Πολύκαρπος δεν δέρνονται πια.
Πήρε ο καθένας το δρόμο του.
Κοινά πολλά δεν έχουν. Για την ακρίβεια, εχτός απ’ το επίθετο και που ’ναι κι οι δυο απλάκωτοι και μπουνταλάδες, άλλο ένα μοιράζονται.
Δε σταματούν να την πατάνε από μοναχοπαίδια που παίζουν άβολα παιχνίδια.
Άλλωστε, ποτέ δε 'μάθαν τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Όλα τους τα ράμματα στο κεφάλι τα ’χουν.

Διγ.
... περισσότεραλιγότερα

// πέτρα μολύβι ψαλίδι χαρτί // ... περισσότεραλιγότερα

// πέτρα μολύβι ψαλίδι χαρτί //

«Τα όργανα είναι αυτά που πεθαίνουν, όχι η ζωή». Η ζωή είναι ακόμα εδώ, τα ποιήματα είναι ακόμα εδώ, άρα είμαστε εδώ.

Κ.Π. Καβάφης — 29.ΙV.1863, σαν σήμερα.
... περισσότεραλιγότερα

«Τα όργανα είναι αυτά που πεθαίνουν, όχι η ζωή». Η ζωή είναι ακόμα εδώ, τα ποιήματα είναι ακόμα εδώ, άρα είμαστε εδώ. 

Κ.Π. Καβάφης — 29.ΙV.1863, σαν σήμερα.

*από την εκδήλωση του Σαββάτου «Η πόλη & ο γραπτός λόγος», σας ευχαριστούμε για τη στήριξη και τη συντροφιά ♡ ... περισσότεραλιγότερα

*από την εκδήλωση του Σαββάτου «Η πόλη & ο γραπτός λόγος», σας ευχαριστούμε για τη στήριξη και τη συντροφιά ♡