Ι.
στην αρχή ο χρόνος σε ύψος μηδέν
σώματα ανυπόστατα πρώτα χαλάσματα
αδρό σκοτάδι του σύμπαντος και πέρατα ασαφή
φεγγάρια το πρώτο φως καταπίνουν
επιβάλλοντας τάξη στο Όλον
σορός του παλιού
εκεί που αντίκρισα ινκόγκνιτο το ιοβόλο φίδι
εκεί που...
Μου είπε η τύπισσα με τα χειροποίητα ρούχα, κοσμήματα και διακοσμήσεις, άλλο η μοναξιά κι άλλο η μοναχικότητα. Δεν καταλαβαίνω πάντα τη διαφορά αυτών των λέξεων, αν και κάποτε την είχα εξακριβώσει...
Ο ήλιος παίρνει να δύει. Ο ουρανός χρωματίζεται με την παλέτα του κόκκινου. Τα σύννεφα ξεκινούν ροζ στις άκρες, αλλάζουν σε πορτοκαλί και καταλήγουν βαθύ κόκκινο στο κέντρο τους, καθώς χρυσές αχτίδες...
Διάβασα για κάτι Αύγουστους στην άδεια Αθήνα και θυμήθηκα ένα καλοκαίρι που έμεινα στην πόλη σχεδόν όλον τον Αύγουστο. Με είχαν υποχρεώσει οι εργοδότες μου. Και σε αντίσταση δεν έκανα πραγματικά τίποτα....
Τον Αύγουστο
την πιο βαθιά ώρα της νύχτας
μια λιτανεία σπάει την ησυχία της πόλης
Ένα μεγάλο απορριμματοφόρο με αναμμένους φάρους
φρενάρει με θόρυβο δύο τετράγωνα πιο πέρα
από το υπνοδωμάτιό σου
και αρχίζει την τελετουργία του
Οι βραχίονές...
Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα.
Και αυτό το τίποτα που αισθάνομαι,
με κατακλύζει.
Σύλβια Πλαθ
«Κοίτα, δεν θα πάει κάπου αυτό. Αν δηλαδή δεν θέλεις να με δεις να...
Success Story
Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα
μια ιστορία επιτυχίας.
Στα είκοσι έξι μου χρόνια,
στοιβάζω χρέη και προφυλακτικά
πάνω σε τραύματα και μητρικά κειμήλια
γιατί δεν μπορώ να ζω
μόνη
Χθες βράδυ,
μου τηλεφώνησε η Άννα:
Το σέρβις δεν έχει μέλλον,
το μέλλον...
Πόλη, σε βλέπω
Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω μα τη βλέπω
τα λεωφορεία της το χάραμα είν’ γεμάτα
μητέρες βοκαμβίλιες, μαύρες τρύπες
με ορίζοντα στα βλέφαρα σα δίνη,
πατέρες κομήτες· προς Κρόνο η...
