Saligari

Ανάμεσα στη σκιά και το Εγώ Φως: σκιά και οντότητες στην ποίηση του Andres Allan

του Ανδρέα Μαράκη Μυστικιστική, απότομη, αμυδρά φωτισμένη. Στην ποίησή του,...

Κουτσουπιά, χαίρε!

Οι κουτσουπιές άρχισαν να ανθίζουν στην ώρα τους Όπως πάντα...

Αλέξανδρος Δεδιλιάρης: Έξι ποιήματα

ΕΛΙΤ Πολύ μοντέρνο και ελίτ στης ποίησης τη φόρμα να βγάζουν...

Δέντρα φυλλοβόλου ενδιαφέροντος

 Χρόνο με το χρόνο Θέλω λιγότερα να σκέφτομαι Θέλω λιγότερο να...

Πρώτος όροφος

Αποδυθήκαμε των όσων μας βάραιναν μα αφήσαμε ανέγγιχτα, γραμμένα στους τοίχους τα...

Βαριέμαι

Κάποιο απόγευμα που θα βαριούνται όλοι τόσο πολύ που θα διαβάζουν τον κατάλογο του Lidl, συγκρίνοντας τιμές σε απορρυπαντικά που δεν θα αγοράσουν ποτέ, εγώ θα έρθω. Δεν θα σε πάρω τηλέφωνο....

Οι θεολογικές αναφορές στο έργο του Π.Ε. Δημητριάδη

της Ευθυμίας Γιώσα Ας ξεκινήσουμε με το εξής ως δεδομένο: σε ορισμένες περιπτώσεις, τα όρια μεταξύ στιχουργίας και ποίησης καθίστανται ιδιαιτέρως δυσδιάκριτα και, κατά τη γνώμη μου, είναι περιττά, αφού υπάρχουν στιχουργοί οι...

Η μάνα σου ανησύχησε

«Γιάννη…ε, Γιάννη! Είσαι ξύπνιος;» ψιθύρισε ο Σπύρος. «Τι θες;» απάντησε κάπως απότομα ο αδερφός του. «Τους άκουσες;!» «Ναι… πρώτη φορά είναι μήπως; Άσε με να κοιμηθώ…» «Φοβάμαι, Γιάννη». «Έπεσαν για ύπνο. Κοιμήσου κι εσύ». Ο Σπύρος κουκουλώθηκε κάτω...

Αυτό το κλειστό σπίτι

Αυτό το κλειστό σπίτι κρατούσε την έκφραση μιας περασμένης ευτυχίας. Γιατί μερικά σπίτια είναι σαν πρόσωπα, έχουν αυτή τη δύναμη, να εκφράζονται, ακόμα και όταν οι άνθρωποι τα εγκαταλείπουν. Ο ήλιος τρυπώνει μέσα στη σκόνη και ζωγραφίζει τα...

Μαύρη κασέτα

Κάτι ξέχασε. Κάτι που ήθελε να πάρει μαζί της ή κάτι να κάνει στο σπίτι; Λεφτά, κλειδιά πήρε. Θερμοσίφωνα δεν ανάβει σχεδόν ποτέ, έχει ηλιακό, μάτι δεν άναψε γιατί έφαγε σαλάτα, το...

Γαρουφαλιά Στέτου, Δύο ποιήματα

Κρυφτό Τριφυλλένια απόχη γεμάτη τρύπες, η απόχη μου δεν πιάνει πεταλούδες μα κάτι σαν ανθρώπους, ξεγλιστράνε από τις τρύπες και ντύνονται αγκάθια, βγαίνω κι εγώ έξω και φυλάω τσίλιες και παίζω κρυφτό περιμένοντας...

Ακούσιες συνηχήσεις

Αριθμοί ληγμένοι Πεταμένοι ολόγυρα. Σαν γραβάτες λησμονημένες Σφηνωμένες στα τρίσβαθα του καναπέ. Δεν είπα αγάπες, αγάπη μου. Γραβάτες είπα. Μάθε να ακούς ή έστω κοίτα με. Μόνο για σήμερα. Στο υπόσχομαι. Τελείες στοιβαγμένες από πάνω μας. Κατάρτια τεκταινόμενα που τρίζουν. Φοβάσαι λίγο, ή...

Αποκριά ή παραδοσιακό Pride

φοράμε φύκια και μεταξωτές κορδέλες δόντια χρυσά φτερά ανδρόγυνα χούφτες- κλεψύδρες μοιράζουν χρόνο στο οδόστρωμα σπονδή κορμιών στην ατιμώρητη χαρά   * Έφη Αρμένη