Saligari

Pietà

  Στη Ν. Δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε το καλοκαίρι...

Η Καθημερινή

Συνταξιούχος δικηγόρος μετρίου αναστήματος, ετών περίπου 75 —μπορεί και 80—, κατεβαίνει...

Genocide

Τα μάτια του κόσμου στη Ράφα στραμμένα, παράλυτα στέκουν ενάντια...

Νάρκες

Τα φώτα έχουν χαμηλώσει. Επιστρέφονται, σιγά σιγά, τα δανεισμένα...

Ανάθημα

  Για τον Ζακ / τη Zackie oh Γύριζε στους δρόμους...

Μεταφράσεις σύγχρονης παλαιστινιακής ποίησης

Ράσα Αμπντουλχάντι Mτφρ.-σημ.: Παναγιώτης Ελ Γκεντί ΔΥΟ ΛΙΤΑΝΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ Ατελής κατάλογος μη εξουσιοδοτημένων Παλαιστινίων (Εκκρεμεί αναθεώρηση, με την επιφύλαξη τροποποίησης)* παλαιστίνιοι πιλότοι, αεροσυνοδοί και ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας παλαιστίνιες κτηματομεσίτριες και δασκάλες δημοτικών σχολείων παλαιστίνιοι συγγραφείς επιστημονικής...

Στον αληθινό κόσμο επιβιώνουν τα συστήματα, όχι οι ωραίες ιστορίες

Ήξερες ότι η μεγαλύτερη συμβουλευτική στον κόσμο, εκείνη με τους ισχυρότερους πελάτες, τα πιο ακριβοπληρωμένα στελέχη (και πάει λέγοντας) έχει αντικαταστήσει τα ψυχομετρικά τεστ, τα προβλήματα μαθηματικών, λογικής και κατανόησης με ένα...

Η βροχή ήρθε τη νύχτα

Η βροχή ήρθε τη νύχτα· μπήκε στο σπίτι ραγίζοντας τους τοίχους, ύπουλα και σιγανά, πότισε τον ύπνο και εγκαινίασε τη μέρα, πριν ακόμα να χαράξει. Σιγανή και ανεξάντλητη, η βροχή έπεσε σαν αγιασμός στην άσφαλτο των δρόμων. Το λεωφορείο γλίστρησε πάνω της με...

Σαλιγκάρι #1: Παρουσίαση

Με πολλή χαρά σας προσκαλούμε στην παρουσίαση του πρώτου μας έντυπου τεύχους που κυκλοφόρησε πριν από ένα μήνα! ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΑΣ Έπειτα από εννιά χρόνια διαδικτυακής παρουσίας, εκδίδουμε έντυπο. Το παρόν...

Ν.Γ. Λυκομήτρος, Δύο ποιήματα

Διωκόμενη ηδονή   Αγχωμένα φιλιά στο πίσω κάθισμα. Πνιχτά αγκομαχητά πίσω από τα θολωμένα τζάμια και τρεμάμενα αγγίγματα που διατρέχουν όλο μας το σώμα. Ανοίγω την πόρτα. Βαδίζουμε γυμνοί, πιασμένοι χέρι-χέρι κάτω από τα μεταλλικά αστέρια της μητρόπολης, αδιαφορώντας για τα επικριτικά βλέμματα των περαστικών, των...

Δελφοί, 4.ΙΙ.2024

Τόσα μεγάλα πεύκα στολισμένα με μπάλες από κάμπιες, σε κάθε κλωνάρι, να πίνουν το ρητινώδες αίμα τους.   Τόσα μικρά γράμματα, να λιώνουν πάνω στις μαύρες πέτρες, λες από τον ίδιο εκείνο πυρετό που σκότωσε τον Μύλλερο.   Τόση πολλή ανοησία της ανθρωπότητας...

Η σακούλα και το μπεντένι

Εγώ κάθομαι στο χάος των εννιά τετραγωνικών μου και δεν λέω να πάρω απόφαση να συμμαζέψω μυαλό, δωμάτιο και πράγματα. Χωρίζω τα σκουπίδια μου σε ανακυκλώσιμα, οργανικά και γυάλινα. Κάθομαι στο ελάχιστο...

Τρία χαϊκού, ένα ποίημα

I Κλεφτοφάναρο ο ξάστερος αιθέρας βαθιά στη νύχτα.   II Φύσαγαν μπάτηδες πικρά αντίθετοι στην τρικυμία.   ΙΙΙ Αμφιλύκη σκορπίζοντας  το κιτρινόμαυρο σκοτάδι.   *Ανδρέας Κωσταγεωργός