Επιστολή στο Νόλη

Επιστολή στο Νόλη

https://www.youtube.com/watch?v=u_49zgOVifY

Διαβάζουμε λογοτεχνία γιατί τα δικά μας λόγια δεν αρκούν.

Ακούμε μουσική γιατί οι δικοί μας ήχοι δεν αρκούν.

Κοιτάζουμε τους πίνακες γιατί οι δικές μας εικόνες δεν αρκούν.

 

Γιατί τίποτα δικό μας δεν αρκεί

όταν λαχταράμε να περιγραφεί

το πώς νιώθουμε αντικρίζοντας τα μάτια που ερωτευτήκαμε.

όταν δεν βρίσκουμε μια κουβέντα απλή κι αληθινή
όσο κι αν χρειαζόμαστε να ειπωθεί
για το φίλο ή το γονιό που θάψαμε.
Γιατί τίποτα δικό μας δεν αρκεί
όταν ψάχνουμε μανιωδώς
πώς να εκφραστεί ο πανικός
καθώς συνειδητοποιούμε πως η ζωή συνεχώς
γλιστρά μέσα από τα χέρια μας.

Όταν γυρεύουμε διαρκώς
πώς να εκφραστεί η ευγνωμοσύνη
καθώς βλέπουμε τον ήλιο να ανατέλλει ξανά.

Έτσι λοιπόν, δανειζόμαστε από την Τέχνη
λόγια ήχους και εικόνες
μπας και γεμίσουμε το στόμα, τα αυτιά και τα μάτια μας
με αυτό που ακόμη κι αν έρχεται για λίγο, μοναχά για ένα βράδυ
γεμίζει φως το φριχτό μας σκοτάδι.

Κι έτσι, για λίγο, το μπορέσαμε να νιώσουμε τη ζωή.

Αυτό το λίγο μας αρκεί.
Αυτό το λίγο
μου αρκεί.

*η φωτογραφία της Aφροδίτης Alasaad

Μ.

Author

Η Σόφι είναι ένα κορίτσι που διαβάζει, γράφει, τραγουδάει και μαθαίνει πιάνο σε παιδιά. Θα ήθελε να είχε σπουδάσει φυσική και μια μέρα να ξυπνήσει έχοντας διαβάσει όλη την φιλοσοφία, χωρίς τον κόπο.