Kυκλαδίτικο καλοκαίρι / μία τελευταία πρόποση

Στο απέραντο μπλε, εκεί όπου θρυμματίζεται ο ορίζοντας.

Στη γαλήνια ξεραΐλα, που υπνωτίζει τη σκέψη και ξεθάβει όνειρα εφηβικά.

Στις φευγαλέες ματιές, που σφύζουν επιθυμία. Δεν θα συναντηθούν ποτέ ξανά.

Στα σκονισμένα πόδια, που μας σέρνουν σε άγνωστα μονοπάτια και χορούς φτερωτούς.

Στα απόκοσμα πορτοκαλί απογεύματα.

Στο ηλιοκαμένο σου δέρμα, που (μάλλον) έχει γεύση αλάτι.

 

 

Σε αυτή τη θερινή ονείρωξη που ορεγόμαστε κάθε στιγμή της εγκόσμιας ύπαρξής μας.

Σε αυτή την ατέλειωτη κυκλαδίτικη ανάσα. Τζούρα ζωής.

 

 

Μέχρι το επόμενο.

Τώρα, νοσταλγική επιστροφή.

Μέχρι το επόμενο.

 

 

*ποίημα – φωτογραφία: Αλέξανδρος Χ.

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Τα μάτια στον καθρέφτη μου

Τι με κοιτάς κι εσύ; Κι εγώ το ίδιο αναρωτιέμαι,...

Χόμπι

Όταν ο θείος μου κόντευε τα 80 ξεκίνησε κάπου...

Μερικές εξηγήσεις για τις αργοπορίες στα σινεμά

Την πρώτη φορά έτρεξα για να προλάβω την ταινία·...

Παραμύθια για ενήλικες

Άσκηση στο σκοτάδι Ι Τώρα ξαναφοβάμαι το σκοτάδι μια χαραμάδα άφησε...