Lancelot du Lac

Τώρα που απέτυχες στην αποστολή σου
τώρα που στέρεψε το πεπρωμένο σου
επέστρεψες πάλι στους απαγορευμένους έρωτες,
στις αψιμαχίες και τα εύκολα πάθη.

Δεν μένει τίποτε, τίποτε άλλο πια για σένα.
Η δόξα σου είναι αυτή, όση την έφτασες.
Εδώ ο όρος της ακμής σου· έπειτα
μόνο γιόστρα και σιωπή.

Φρίκη έτσι ξοφλημένος
να συνεχίζεις πολύ πέρα από το τέρμα
να προσδοκάς ένα πλοίο στον ορίζοντα, τις σάλπιγγες, τη μάχη
την απόφαση που όλο αναβάλλεις

— κι η ζωή να κυλά
μετρώντας τα δειλινά από τις επάλξεις.

Ανδρέας Σαμαρτζής

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ανάμεσα στη σκιά και το Εγώ Φως: σκιά και οντότητες στην ποίηση του Andres Allan

του Ανδρέα Μαράκη Μυστικιστική, απότομη, αμυδρά φωτισμένη. Στην ποίησή του,...

Κουτσουπιά, χαίρε!

Οι κουτσουπιές άρχισαν να ανθίζουν στην ώρα τους Όπως πάντα...

Αλέξανδρος Δεδιλιάρης: Έξι ποιήματα

ΕΛΙΤ Πολύ μοντέρνο και ελίτ στης ποίησης τη φόρμα να βγάζουν...

Δέντρα φυλλοβόλου ενδιαφέροντος

 Χρόνο με το χρόνο Θέλω λιγότερα να σκέφτομαι Θέλω λιγότερο να...