Αδόμητο, επαίσχυντο και λίαν φλεγματικό

Αδόμητο, επαίσχυντο και λίαν φλεγματικό

 

Η γενιά μου ακούει ντάμπα- ντούμπα

σταμάτησε τη φούντα

για κόκα και μαντάμ

 

Συγχρωτίζεται σε clubs με κλαριναίους

διασκέδαση του ελέους

ακούει μόνο  trap

 

Βγάζει selfie γουστάρει Τους και Ντέμη

το σύστημα ανατρέπει

μπροστά απ` το pc

Έχει μάθει πως κάποιος άλλος φταίει

για ότι παραπαίει

δίχως να φταίει αυτή

 

Ψωνίζει gadgets φοράει μόνο μάρκες

πετάει σαχλές ατάκες

π` ακούει στη tv

Διαμορφώνει ταυτότητα με τσόντα

πλάθει μια κοινωνία

άκρως σεξιστική

 

Αναλώνεται σ` ανούσιες συζητήσεις

για life στήλη άλατος

με στυλ

Πίνει ντόπες ουσίες ψυχοτρόπες

και δεν φοράει καπότες

για να `χει sex appeal

 

Likeίζεται στο facebook με πάθος

δια αυτήν ο έρως έγινε

κάτι εικονικό

Διαφημίζει την ανασφάλεια της

θυσιάζει τα όνειρά της

σε life style βωμό

 

Πώς να κλείσω και πώς να συνοψίσω

άσε που έχω στριμωχτεί

ακραία στο μετρό

Θα βαφτίσω αυτό το ποιηματάκι

αδόμητο επαίσχυντο

και λίαν φλεγματικό

 

Φωκάς .

 

Author

Το "Φωκάς" του 'μεινε απ' το σχολείο. Παρ' όλα αυτά έχει γίνει τόσο δικό του, ώστε σπανίως γυρίζει το κεφάλι όταν κάποιος θα τον αποκαλέσει με το βαφτιστικό του. Είναι ένας τραγουδοποιός που είναι κοινωνικός λειτουργός, που παίζει κιθάρα, αλλά που θα 'θελε να παίζει τσέλο φορώντας κάτι ανάλαφρο, όπως για παράδειγμα σανδάλια και αμάνικες φαρδιές φανέλες μες στον Χειμώνα. Όταν κανείς δεν κοιτάει ή όταν κοιτάνε όλοι, είναι ποιητής. Κάνει παρέα με σαλιγκάρια και σκυλι(ε)ά, αλλά θα 'θελε να χει μια γάτα. Αρέσκεται στο να απαγγέλλει ποιήματα μιμούμενος τη φωνή του Εμπειρίκου και του Χριστιανόπουλου, εναλλάξ. Θα τον πετύχετε να τριγυρνάει στο Παγκράτι κρατώντας μία ναυλότσαντα Σκλαβενίτη μ' όλα του τα υπάρχοντα, σφυρίζοντας κάποιον οικείο σας σκοπό. Μην φωνάξετε "Γιώργο!", δεν θα γυρίσει...