Το τραγούδι του πρώτου Ιχθύα

Διέσχισα με την αφή, τη γεύση,

τ’ αχνά αποτυπώματα του ήλιου, μέσα απ’ τα στόρια του κλεισμένου παραθύρου,

Καλοκαίρι · απόγευμα ,

πρόφτασα μόνο μία λέξη .

 

Όργωσα με τις δύνες των δαχτύλων μου,

σάρκα,

γεύτηκα του χυμούς της γης .

Άκουσα να πλάθεται το χώμα

το τραγούδι του πρώτου Ιχθύα .

Κραυγές ζώων άκουσα

τοτέμ να σιγομουρμουρίζουνε τα μυστικά τους .

 

Είδα, είδα, και τι δεν είδα !

Τίποτε όμως δεν κατάλαβα –  τίποτα δεν θυμάμαι .

Μόνο το είδωλό μου στον καθρέφτη

ίδιο και απαράλλακτο.

 

Στράφηκα ολότελα στο χάος …

 

Φώναξα τις σκιές, γύρω απ’ το ξύλινο τραπέζι, στη μέση ενός άδειου δωματίου .

Στεκόμασταν για ώρες.

Μόνον εγώ μιλούσα ·

εκείνες  φώναζαν ή σιωπούσαν .

 

Φωκάς .

 

 

 

 

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Σαβανωτής

με μια κίνηση αργή, περιπαικτική, στρώνει μια τούφα που...

Απρόσεκτο χέρι

Σ' αυτόν τον ίδιο καναπέ είχαμε καθίσει κουβέντα μακριά στρίβαμε τσιγάρα το...

Upskirt

απ’ το παχύ τους δέρμα κάτω απλώνουνε πληγές αχαρτογράφητες μην τους...

Deadlines

πηγαίναμε ταξίδι με το τραίνο δεν το υπολόγισαν καλά κάναμε στάση...