A Brave New World

Θωρώ τις μέρες που περνούν,

μοιάζουν με δίνη.

Κι ο φόβος της μοναξιάς,

μοναδικό κίνητρο για συναθροίσεις

-πρόσκαιρα καταφύγια του εγώ-.

 

Ας μαζευτούμε τώρα εδώ

και η κάφτρα από το σπλιφ

να ‘ναι το μόνο φως, κι ο οδηγός.

 

Ας ματίσουμε την ανία μας,

γέφυρα για το <<Νέο Κόσμο>>.

 

Χί.

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Pietà

  Στη Ν. Δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε το καλοκαίρι...

Η Καθημερινή

Συνταξιούχος δικηγόρος μετρίου αναστήματος, ετών περίπου 75 —μπορεί και 80—, κατεβαίνει...

Genocide

Τα μάτια του κόσμου στη Ράφα στραμμένα, παράλυτα στέκουν ενάντια...

Νάρκες

Τα φώτα έχουν χαμηλώσει. Επιστρέφονται, σιγά σιγά, τα δανεισμένα...