Καρτ-ποστάλ

Πόσους μνηστήρες να σκοτώσω να σε φτάσω;
Πόσα ποτάμια, πες μου, κρύα να περάσω;
Βρες μου έναν κήπο και τον πόνο μου θα θάψω
Το πρώτο γάλα μου για σένα θα φυλάξω
Από το σώμα και το φως σου να χορτάσω
Που είσαι η ζωή κι όλα όσα πόθησα να φτιάξω.


*πίνακας: Ν. Γ. Πεντζίκης, Ο κήπος μας στη Θεσσαλονίκη [τέμπερα, 1952].

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

ανεξαρτήτως απ’ την όποια επικοινωνία μας

Το αν μιλάμε είναι τελείως ανεξάρτητο απ' το τι...

Πέτρα μολύβι ψαλίδι χαρτί

μολύβι χαρτί ή ψαλίδι θα παίζω αν θέλω με...

Η ευτυχία

Βεβαίως γεύτηκα κι εγώ την ευτυχία Σίγουρα κάποτε διασκέδασε τη...