Δυστυχισμένα δίστιχα

Δυστυχισμένα δίστιχα

Τόσο πίτα που δεν φοβάμαι ούτε τις κατσαρίδες
Δεν μ' έχεις δει να ξερνάω πώς λες πως μέσα μου είδες
                               ∼
Δεν θέλω η νύχτα να τελειώσει, πες μου άλλη μια ιστορία
Μόνο οι γάτες, εμείς, μια Τρίτη, κάποια πλατεία
                               ∼
Δεν το καπνίζω το τσιγάρο, το δαγκώνω
Δεν κόβω πριν τη στροφή, τη σιδερώνω
                               ∼
Καλύτερα σε κώμα παρά νεκρός
Καλύτερα αστείος παρά σοφός
                               ∼
Έκαψα το ένα μου νεφρό για έναν χειμώνα στο Παρίσι
Εγώ έρχομαι απ' το μηδέν, δεν είμαι η κόρη της Βίσση.

Author

// Εξάντλησα τον λυρισμό και πάω γυμνός στον χαμό //