Καθήμενος εν τη πλατεία Μοναστηρακίου. Ο ήλιος λίαν σφρηγιλός , τουριστοσυνοστισμός. Εγκάρδια θωπεύματα εις την πλάτη, αδελφογροθιές, ειρήνη και αγάπη από τα υψηλόβαθμα στελέχη του πεζοδρομίου. Γυναικεία απόρθητα κορμιά, διασκορπισμένα φαγοποτεία, φθονερές μικροαστικές κουβεντολογίες περί άστατων βίων και συμβίων. Μωρά καθηλωμένα επί των καροτσακίων, επωφελούμενα ακόμη, υπό το σκιερό αυτών κέλυφος, της επιτακτικής άγνοιας, της μωροτάτης ελαφρότητος. Καμένα τα σώματα της μειονότητας, ακρωτηριασμένα άκρα, συμπόνια 5 λεπτών. Έξαφνη, οξεία κοιλοπονία, πιθανό παράγωγο της παρατήρησης.
Χέζων επί τινός φαγοποτείου…Ωωω…οποία ελαφρότης!
Φωκάς .