Ποιήματα

κυριακάτικο τραπέζι

ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ να ορειβατήσω θα ’ρθω στο σπίτι σου απ’ έξω να καθίσω σαν πεταλίδα που γαντζώνεται στον βράχο ή σαν σκυλί που βγαίνει πάντα...

Απρόσεκτο χέρι

Σ' αυτόν τον ίδιο καναπέ είχαμε καθίσει κουβέντα μακριά στρίβαμε τσιγάρα το κεφάλι πίτα μου 'δωσες έμπνευση ρε κερατά με το πάθος, τις αντιφάσεις, τις ευκολίες σου γύρισα σπίτι, κι...

Σχήμα κύκλου

Θα θελα να ’ταν πάλι όλα απλά γιατί δεν καταλαβαίνω τίποτα όπως τότε στο δημοτικό που μου ’γραψες σ’ ένα μικρό χαρτί θέλεις ναι όχι κύκλωσε...

Upskirt

απ’ το παχύ τους δέρμα κάτω απλώνουνε πληγές αχαρτογράφητες μην τους λυπάστε μα, είναι κτήνη αυτοί οι άνθρωποι τρώνε γαμάνε πίνουνε χορεύουνε να σκάσουν κάνουν να δουν τι κρύβεται κάτω απ’ το φουστάνι...

Ζώνες Μόνιμων Κατοίκων Ή Τα μακρά τείχη των Αθηνών

Το κέντρο είναι δικό σου. Τα Εξάρχεια από την Ασκληπιού μέχρι την Πατησίων και από την Ακαδημίας μέχρι την Αλεξάνδρας σου ανήκουν. Η Σταδίου και η πλατεία Κλαυθμώνος μαζί με...

Παραμύθια για ενήλικες

Άσκηση στο σκοτάδι Ι Τώρα ξαναφοβάμαι το σκοτάδι μια χαραμάδα άφησε τουλάχιστον να προσέχω το περίγραμμά σου ενώ κοιμάσαι ποιος ξέρει σε τι μεταμορφώνεσαι όσο με ξεγελά μια ρυθμική...

Η Καθημερινή

Συνταξιούχος δικηγόρος μετρίου αναστήματος, ετών περίπου 75 —μπορεί και 80—, κατεβαίνει κάθε πρωί στο κέντρο παίρνοντας το τρένο στο σταθμό της Κηφισιάς. Ξυρισμένος από τα χαράματα και χτενισμένος...

Εσύ, το σκυλί & κάτι αβγά

                                             ...