Ποιήματα

Έχω ορκιστεί από καιρό προστάτης νόμου, όργανο εξαίσιο ταξικής ευημερίας. Πέφτει το γκλοπ μου στο κεφάλι παρανόμου διαδηλωτή, τον σεβασμό της διμοιρίας   ολόκληρης κερδίζω και προαγωγή. Χειροδικώ σε επικίνδυνους...

Τέλειος Κύκλος  Θέλω να πάρω ένα μολύβι και να γράψω όπου βρω: στα κενά από τις σελίδες του Κορτάσαρ σε μια απόδειξη από φαρμακείο στο εισιτήριο του μετρό στο μετρό στο...

Νέο φθινόπωρο στην πόλη Στήλες σύννεφα στον ουρανό Οι μέρες μίκρυναν Στα προάστια το φεγγάρι δύει στις δέκα το πρωί την ώρα που οι τελευταίοι συνταξιούχοι βγάζουν βόλτα...

αγαθοεργία στο περίγραμμα της αγάπης που μας ένωσε αφήνω τους παρείσακτους να υπάρχουν περιβάλλοντας τον αφανισμό τους με μια χρονική στοργή όχι γιατί είναι σπάνιοι (προς αφανισμό) μα γιατί- η...

Έλα, έλα σαν γεύμα της Wolt να σε φροντίσω έλα, θα σπάσω κάθε ρεκόρ, θα σ’ αγαπήσω έλα, μην είσαι τόσο αβγό (γύρνα ξανά στην αρχική σου κατάσταση) έλα, πάμε...

στον Carlo Petrini Πόσες καρδιές χωράνε σ’ ένα πιάτο Μικρές μπουκιές απελπισίας Κολυμπούν με χρυσό φωτοστέφανο γύρω τους Αγιασμένες καρδιές νοστιμίζουν τον επιούσιο Νεκρές καρδιές ζωντανεύουν την όρεξή μας για ζωή Πόσα πουλιά Πόσα...

Ι. στην αρχή ο χρόνος σε ύψος μηδέν σώματα ανυπόστατα πρώτα χαλάσματα αδρό σκοτάδι του σύμπαντος και πέρατα ασαφή φεγγάρια το πρώτο φως καταπίνουν επιβάλλοντας τάξη στο Όλον σορός του...

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει την ησυχία της πόλης Ένα μεγάλο απορριμματοφόρο με αναμμένους φάρους φρενάρει με θόρυβο δύο τετράγωνα πιο πέρα από...