Ποιήματα

 Χρόνο με το χρόνο Θέλω λιγότερα να σκέφτομαι Θέλω λιγότερο να βλέπω   Η μνήμη μου πέφτει Σε ένα πηγάδι Και κρημνιζεται Σαν Πέρσης διπλωμάτης Πριν από μεγάλο πόλεμο   *Σταύρος Τσαντές

Αποδυθήκαμε των όσων μας βάραιναν μα αφήσαμε ανέγγιχτα, γραμμένα στους τοίχους τα σημάδια που άφησε ο καιρός μας. Και οι τοίχοι πια, παίρνουν ανθρώπινες μορφές, σωμάτων ανθισμένων. Νιώσαμε τις...

Μαύρισαν οι πέτρες στην παραλία κοιμόμαστε σε στρώμα από μυρμήγκια χαζεύουμε πουλιά σκελετωμένα η νύχτα ανακατεύει το χαλί της νηστικά χέρια σαρώνουν τη νύχτα χρυσά νομίσματα στραφταλίζουν στην άμμο τα δόντια...

Αυτό το κλειστό σπίτι κρατούσε την έκφραση μιας περασμένης ευτυχίας. Γιατί μερικά σπίτια είναι σαν πρόσωπα, έχουν αυτή τη δύναμη, να εκφράζονται, ακόμα και όταν οι άνθρωποι τα...

Κρυφτό Τριφυλλένια απόχη γεμάτη τρύπες, η απόχη μου δεν πιάνει πεταλούδες μα κάτι σαν ανθρώπους, ξεγλιστράνε από τις τρύπες και ντύνονται αγκάθια, βγαίνω κι εγώ...

Αριθμοί ληγμένοι Πεταμένοι ολόγυρα. Σαν γραβάτες λησμονημένες Σφηνωμένες στα τρίσβαθα του καναπέ. Δεν είπα αγάπες, αγάπη μου. Γραβάτες είπα. Μάθε να ακούς ή έστω κοίτα με. Μόνο για σήμερα. Στο υπόσχομαι. Τελείες στοιβαγμένες...

φοράμε φύκια και μεταξωτές κορδέλες δόντια χρυσά φτερά ανδρόγυνα χούφτες- κλεψύδρες μοιράζουν χρόνο στο οδόστρωμα σπονδή κορμιών στην ατιμώρητη χαρά   * Έφη Αρμένη

Πλυντήριο magnus ε΄ Το πλυντήριο πιάτων δουλεύει αψόγως. Ποιος να σε πάρει στα σοβαρά, αν δεν πλένεις πιάτα στα χέρια σε χαλασμένα νοικοκυριά; Η ευτυχισμένη πολιτεία σε χαιρετά εγκαρδίως. -Ενοίκιο τι...