Ποιήματα

Μαρία Γ. Διαμαντοπούλου, Η αλήθεια είναι αυτή που σκοτώνει

Την ώρα του Καθήκοντος Τιμή και Δόξα στους πεσόντες της υπαλληλικής μάχης, είτε από την πλήξη τη δική τους είτε ‒κυρίως‒ από την πλήξη των...

Κουτσουπιά, χαίρε!

Οι κουτσουπιές άρχισαν να ανθίζουν στην ώρα τους Όπως πάντα τα κλαδιά τους γεμίζουν πρώτα με άνθη και μετά θα βγάλουν φύλλα Αναρχικά δέντρα που αρνούνται την...

Αλέξανδρος Δεδιλιάρης: Έξι ποιήματα

ΕΛΙΤ Πολύ μοντέρνο και ελίτ στης ποίησης τη φόρμα να βγάζουν τις πικρίες τους όσοι δεν κάνουν λάθος κανένα στις απόψεις τους. Θεσπίζουνε τη νόρμα λαμπροί ποιητές που...

Δέντρα φυλλοβόλου ενδιαφέροντος

 Χρόνο με το χρόνο Θέλω λιγότερα να σκέφτομαι Θέλω λιγότερο να βλέπω   Η μνήμη μου πέφτει Σε ένα πηγάδι Και κρημνιζεται Σαν Πέρσης διπλωμάτης Πριν από μεγάλο πόλεμο   *Σταύρος Τσαντές

Πρώτος όροφος

Αποδυθήκαμε των όσων μας βάραιναν μα αφήσαμε ανέγγιχτα, γραμμένα στους τοίχους τα σημάδια που άφησε ο καιρός μας. Και οι τοίχοι πια, παίρνουν ανθρώπινες μορφές, σωμάτων ανθισμένων. Νιώσαμε τις...

Ήρεμος πανικός

Μαύρισαν οι πέτρες στην παραλία κοιμόμαστε σε στρώμα από μυρμήγκια χαζεύουμε πουλιά σκελετωμένα η νύχτα ανακατεύει το χαλί της νηστικά χέρια σαρώνουν τη νύχτα χρυσά νομίσματα στραφταλίζουν στην άμμο τα δόντια...

Αυτό το κλειστό σπίτι

Αυτό το κλειστό σπίτι κρατούσε την έκφραση μιας περασμένης ευτυχίας. Γιατί μερικά σπίτια είναι σαν πρόσωπα, έχουν αυτή τη δύναμη, να εκφράζονται, ακόμα και όταν οι άνθρωποι τα...

Γαρουφαλιά Στέτου, Δύο ποιήματα

Κρυφτό Τριφυλλένια απόχη γεμάτη τρύπες, η απόχη μου δεν πιάνει πεταλούδες μα κάτι σαν ανθρώπους, ξεγλιστράνε από τις τρύπες και ντύνονται αγκάθια, βγαίνω κι εγώ...