Ο Πόθος είναι φυτό εσωτερικού χώρου.
Αναπτύσσεται ακόμη και σε μια μικρή γλάστρα,
πήλινη, πλαστική, ο,τιδήποτε·
Αρκεί να τον βλέπει ο ήλιος
και να έχει νερό,
ιδίως το καλοκαίρι,
που...
Ανορθόγραφα, ημικλινή τα συναισθήματα,
γέρνουν απο την ελαφρότητα τους.
Περιχαρακωμένη ενδοσκόπηση,
ρηχός ο κόσμος αφού δεν μοιράζεται.
Και εσύ, κάπου εκεί,
δισταγμός ελαφροπάτητος.
Δεν έγραψα ποτέ το όνομά σου
Δεν ταίριαξε.
Επαναλαμβανόμενα...
Τελευταίος ήλιος της άνοιξης
πρωινός, κιόλας δυνατός, ακονισμένος
Ήμασταν κάπου σε ένα βουνό της Πελοποννήσου
μετρώντας χνάρια από αρχαίους δρόμους
Θυμάμαι εκείνο το σίδερο του ήλιου
πώς μας χτυπούσε...
Αγαπιόμασταν αποσπασματικά,
σαν το τελευταίο δεκάλεπτο
στο μπάσκετ.
Νέα, διατάξεις και ανατροφοδοτήσεις,
συστήματα…
Επεξηγήσεις…
Παύσεις συνεχείς.
Αγαπιόμασταν ανά διαστήματα.
Ανταλλάσσαμε κινήσεις εντυπωσιασμού,
μια εγώ, μια εσύ.
Τι θα πω εγώ, τι θα πεις εσύ.
Απαράδεκτα...
– Κατέβα πρώτη.
– Δε θέλω.
Προτιμώ να μείνω εδώ,
αναπαυτικά καθισμένη.
Ας μην πάρω ακόμη την ευθύνη μου.
Το μέρος μοιάζει ίδιο.
Κι αυτός ο δρόμος.
Με χίλια τραγούδια με...
I. «μπουμ»
Υπάρχει μια τομή στο χρόνο.
Διχοτομείται ο κόσμος
όταν
λες μια δικιά σου λέξη
κι εγώ σε ακούω.
Είναι αυτό —
αυτό το σάλπισμα που ακολουθεί,
κι ο πιο κοινός...
Τα χέρια της - τα 'πλενε με υγρό πιάτων-
ήταν το φονικό της όπλο η μυγοσκοτώστρα.
Άνοιξη προς καλοκαίρι.
Χωρίς το πάνω μέρος της πιτζάμας, κάπνιζε στο...
