Ποιήματα

Μαύρισαν οι πέτρες στην παραλία κοιμόμαστε σε στρώμα από μυρμήγκια χαζεύουμε πουλιά σκελετωμένα η νύχτα ανακατεύει το χαλί της νηστικά χέρια σαρώνουν τη νύχτα χρυσά νομίσματα στραφταλίζουν στην άμμο τα δόντια...

Αυτό το κλειστό σπίτι κρατούσε την έκφραση μιας περασμένης ευτυχίας. Γιατί μερικά σπίτια είναι σαν πρόσωπα, έχουν αυτή τη δύναμη, να εκφράζονται, ακόμα και όταν οι άνθρωποι τα...

Κρυφτό Τριφυλλένια απόχη γεμάτη τρύπες, η απόχη μου δεν πιάνει πεταλούδες μα κάτι σαν ανθρώπους, ξεγλιστράνε από τις τρύπες και ντύνονται αγκάθια, βγαίνω κι εγώ...

Αριθμοί ληγμένοι Πεταμένοι ολόγυρα. Σαν γραβάτες λησμονημένες Σφηνωμένες στα τρίσβαθα του καναπέ. Δεν είπα αγάπες, αγάπη μου. Γραβάτες είπα. Μάθε να ακούς ή έστω κοίτα με. Μόνο για σήμερα. Στο υπόσχομαι. Τελείες στοιβαγμένες...

φοράμε φύκια και μεταξωτές κορδέλες δόντια χρυσά φτερά ανδρόγυνα χούφτες- κλεψύδρες μοιράζουν χρόνο στο οδόστρωμα σπονδή κορμιών στην ατιμώρητη χαρά   * Έφη Αρμένη

Πλυντήριο magnus ε΄ Το πλυντήριο πιάτων δουλεύει αψόγως. Ποιος να σε πάρει στα σοβαρά, αν δεν πλένεις πιάτα στα χέρια σε χαλασμένα νοικοκυριά; Η ευτυχισμένη πολιτεία σε χαιρετά εγκαρδίως. -Ενοίκιο τι...

Όταν τελείωσε το σπίτι, βάλανε στο δώμα τέσσερις πήλινες γυναίκες για να το φυλάνε.  Οι νοικοκυραίοι πέθαναν,  πέθαναν και τα παιδιά τους,  το σπίτι ρήμαξε,  αλλά αυτές είναι ακόμα εκεί,...

*Αγνή Β. Μπαγκέρη Ξυπνά με μια γάζα στα λαιμά της η πάχνη έξω έχει παγώσει το κορίτσι ακούει το κελάδι απ’ το παράθυρο σιγά σιγά θα βγει το...