Τα χέρια της – τα ‘πλενε με υγρό πιάτων-
ήταν το φονικό της όπλο η μυγοσκοτώστρα.
Άνοιξη προς καλοκαίρι.
Χωρίς το πάνω μέρος της πιτζάμας, κάπνιζε στο μικρό αποθηκάκι
φανερά
αλλά κρυφά
όχι μπροστά στον άντρα και τους γιους της.
Η πόρτα την πρόδιδε μισή.
Δεν έκλεινε.
Πατσές.
Ζάρες.
Μαύρες ρώγες.
Σπασμένες φλέβες.
Καπνός.
Δικαιολογούνταν χωρίς ποτέ να βγάζει άχνα απ’ το στόμα
με παντομίμα μόνο των χειλιών
έλεγε στους περαστικούς της γειτονιάς που την ανακαλύπτανε:
”επειδή έχω πόνο”.
*Εριθέλγη
**φωτογραφία: Οι πατατοφάγοι, (1885), Vincent van Gogh