Επικοινωνία

Ακολουθήστε μας στα social media:

Προτάσεις συνεργασίας στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

saligari.filoxenia@gmail.com

Φόρμα Επικοινωνίας

    facebook

    Comments Box SVG iconsUsed for the like, share, comment, and reaction icons
    Σαλιγκάρι
    30.06.26
    Σαλιγκάρι

    [ Niall Williams, Τέσσερα ερωτικά γράμματα, μτφρ. Δέσπ. Κανελλοπούλου, Δώμα, Αθήνα, 2024, 178. ]

    «Στον έρωτα τα πάντα αλλάζουν, και συνεχίζουν ν’ αλλάζουν αδιάκοπα. Δεν υπάρχει ακινησία, το ρολόι της καρδιάς δεν σταματάει ώστε να διαρκέσει παντοτινά η στιγμή της ευτυχίας· η μόνη συνέχεια είναι το σκαμπανέβασμα του πόθου και της ανάγκης, που φουσκώνει και ξεφουσκώνει, φουσκώνει και ξεφουσκώνει, ασταμάτητα, σε γεμίζει αμφιβολίες κι ύστερα βεβαιότητες, που την επόμενη στιγμή αλλάζουν και γίνονται αμφιβολίες ξανά.»     ... περισσότεραλιγότερα

    Facebook
    · Κοινοποίηση
    Share on Facebook Share on Twitter Share on Linked In Share by Email
    Σαλιγκάρι
    27.06.26
    Σαλιγκάρι

    Στο πλαισιο του 5ου Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων, παρουσιάζεται σήμερα το 2ο τεύχος του σαλιγκαριού, στις 20:00, στην αίθουσα 2 του Θεάτρου Μίκης Θεοδωράκης. Τα μέλη της συντακτικής ομάδας Νίκος Σγουρομάλλης, υποψ. Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας και η Μαρία Σαχπασίδη [Sophie lies] τραγουδοποιος και μουσικοπαιδαγωγός, συνομιλούν για την ανάγκη και την επιθυμία της συνύπαρξης ως διακύβευμα της νέας εποχής και καλούνται να προσεγγίσουν τις απαντήσεις στο κεντρικό ερώτημα της θεματικής του τεύχους "μαζί πώς;" ... περισσότεραλιγότερα

    Στο πλαισιο του 5ου Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων, παρουσιάζεται σήμερα το 2ο τεύχος του σαλιγκαριού, στις 20:00, στην αίθουσα 2 του Θεάτρου Μίκης Θεοδωράκης. Τα μέλη της συντακτικής ομάδας Νίκος Σγουρομάλλης, υποψ. Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας και η Μαρία Σαχπασίδη [Sophie lies] τραγουδοποιος και μουσικοπαιδαγωγός, συνομιλούν για την ανάγκη και την επιθυμία της συνύπαρξης ως διακύβευμα της νέας εποχής και καλούνται να προσεγγίσουν τις απαντήσεις στο κεντρικό ερώτημα της θεματικής του τεύχους μαζί πώς;
    Facebook
    · Κοινοποίηση
    Share on Facebook Share on Twitter Share on Linked In Share by Email
    Σαλιγκάρι
    25.06.26
    Σαλιγκάρι

    // Φυτό εσωτερικού χώρου //

    Ο Πόθος είναι φυτό εσωτερικού χώρου.
    Αναπτύσσεται ακόμη και σε μια μικρή γλάστρα,
    πήλινη, πλαστική, ο,τιδήποτε·
    Αρκεί να τον βλέπει ο ήλιος
    και να έχει νερό,
    ιδίως το καλοκαίρι,
    που διψά πιο πολύ.

    Υπό αυτές τις συνθήκες
    ο Πόθος μεγαλώνει δυναμικά,
    ενίοτε ανεξέλεγκτα.
    Οι βλαστοί του απλώνονται σαν πλοκάμια
    που θέλουν να γεμίσουν όλο τον χώρο
    – δεν τον λένε τυχαία και κισσό του διαβόλου.

    Τα φύλλα του είναι σκληρά,
    σχεδόν όσο εκείνα της τράπουλας.
    Έχουν το σχήμα μιας καρδιάς
    με πολύ μυτερή άκρη
    –νομίζεις ότι θα σε τρυπήσει–
    και πηχτό πράσινο χρώμα
    με λίγους κίτρινους λεκέδες.

    Αγόρασες και συ έναν
    (ή σου τον έκαναν δώρο;
    – ούτε που θυμάσαι)
    Τον παράτησες από τότε
    σε ένα σκοτεινό δωμάτιο
    και τον ποτίζεις όποτε θυμηθείς:
    μην περιμένεις να προκόψει.

    *γ.π.

    saligari.net/poihmata/fyto-eswterikou-xwrou/     ... περισσότεραλιγότερα

    // Φυτό εσωτερικού χώρου // Ο Πόθος είναι φυτό εσωτερικού χώρου. Αναπτύσσεται ακόμη και σε μια μικρή γλάστρα, πήλινη, πλαστική, ο,τιδήποτε· Αρκεί να τον βλέπει ο ήλιος και να έχει νερό, ιδίως το καλοκαίρι, που διψά πιο πολύ. Υπό αυτές τις συνθήκες ο Πόθος μεγαλώνει δυναμικά, ενίοτε ανεξέλεγκτα. Οι βλαστοί του απλώνονται σαν πλοκάμια που θέλουν να γεμίσουν όλο τον χώρο – δεν τον λένε τυχαία και κισσό του διαβόλου. Τα φύλλα του είναι σκληρά, σχεδόν όσο εκείνα της τράπουλας. Έχουν το σχήμα μιας καρδιάς με πολύ μυτερή άκρη –νομίζεις ότι θα σε τρυπήσει– και πηχτό πράσινο χρώμα με λίγους κίτρινους λεκέδες. Αγόρασες και συ έναν (ή σου τον έκαναν δώρο; – ούτε που θυμάσαι) Τον παράτησες από τότε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και τον ποτίζεις όποτε θυμηθείς: μην περιμένεις να προκόψει. *γ.π. https://saligari.net/poihmata/fyto-eswterikou-xwrou/
    Facebook
    · Κοινοποίηση
    Share on Facebook Share on Twitter Share on Linked In Share by Email
    Σαλιγκάρι
    24.06.26
    Σαλιγκάρι

    [Αγνώστου παραλήπτη]

    Ανορθόγραφα, ημικλινή τα συναισθήματα,
    γέρνουν απο την ελαφρότητα τους.
    Περιχαρακωμένη ενδοσκόπηση,
    ρηχός ο κόσμος αφού δεν μοιράζεται.
    Και εσύ, κάπου εκεί,
    δισταγμός ελαφροπάτητος.
    Δεν έγραψα ποτέ το όνομά σου
    Δεν ταίριαξε.
    Επαναλαμβανόμενα γράμματα
    και συναίσθημα
    Δεν έπρεπε να γεμίσουν τα ανέγγιχτα κενά.
    Έτσι, σε αποχαιρέτησα.
    Είναι πιο ανώδυνοι οι αποχαιρετισμοί που δεν βαφτίζονται.
    Όταν φτάσει ο καιρός τους όμως, επιστρέφουν
    και σε βρίσκουν.
    Αναζητώντας το αβίωτο.

    saligari.net/poihmata/agnostou_paralipti/

    φιλοξενία στο καβούκι
    *κείμενο: Δήμητρα Γεωργουδάκη
    **φωτογραφία: ”Rooms by the sea”, 1951, Edward Hopper     ... περισσότεραλιγότερα

    Facebook
    · Κοινοποίηση
    Share on Facebook Share on Twitter Share on Linked In Share by Email
    Σαλιγκάρι Σαλιγκάρι is in Εξάρχεια.
    16.06.26
    Σαλιγκάρι

    Στιγμές από την εκδήλωσή μας "Ο Άγνωστος της πλατείας Σανταρόζα", παρουσίαση θεατρικού έργου της Ευαγγελίας Γατσωτή.

    Διαβάζει ο ηθοποιός Φίλιππος Κοντογιώργης

    (κακό κινητό, καλοί άνθρωποι)     ... περισσότεραλιγότερα

    Play
    Facebook
    · Κοινοποίηση
    Share on Facebook Share on Twitter Share on Linked In Share by Email
    Σαλιγκάρι
    06.06.26
    Σαλιγκάρι

    [ Ζω για όσα οι άλλοι δεν ξέρουνε για εμένα ]

    Αν οι φίλοι μου γνώριζαν τι έχω πει γι’ αυτούς κατά καιρούς τώρα δεν θα κάναμε παρέα. Ορισμός της υγιούς σχέσης: μιλώ πίσω από τις πλάτες των άλλων και έτσι υπάρχω κατά πρόσωπο — ζω για όσα οι άλλοι δεν ξέρουνε για εμένα.

    *ν.     ... περισσότεραλιγότερα

    [ Ζω για όσα οι άλλοι δεν ξέρουνε για εμένα ] Αν οι φίλοι μου γνώριζαν τι έχω πει γι’ αυτούς κατά καιρούς τώρα δεν θα κάναμε παρέα. Ορισμός της υγιούς σχέσης: μιλώ πίσω από τις πλάτες των άλλων και έτσι υπάρχω κατά πρόσωπο — ζω για όσα οι άλλοι δεν ξέρουνε για εμένα. *ν.
    Facebook
    · Κοινοποίηση
    Share on Facebook Share on Twitter Share on Linked In Share by Email
    Σαλιγκάρι Σαλιγκάρι is attending an event.
    05.06.26
    Σαλιγκάρι

    Την Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026, στον χώρο του Σαλιγκαριού, θα παρουσιαστεί απόσπασμα από το νέο θεατρικό έργο της Ευαγγελίας Γατσωτή, «ο Άγνωστος της Πλατείας Σανταρόζα».

    Το έργο που προέκυψε μέσα από μία διετή διαδικασία προσωποκεντρικών συνεντεύξεων, παρακολουθεί τη διαδρομή ενός άντρα που μεγαλώνει μέσα στο μεταπολιτευτικό όνειρο της κοινωνικής ανόδου, της αρρενωπής επιβεβαίωσης και της καταναλωτικής ευημερίας, για να βρεθεί σταδιακά αντιμέτωπος με τη διάρρηξη αυτής της υπόσχεσης.

    Ο ήρωας διασχίζει τη νύχτα, την πολύ-εξάρτηση, την παραβατικότητα, τον έρωτα και την κοινωνική περιθωριοποίηση, αναζητώντας την αίσθηση του ανήκειν ή τη διαρκή φυγή.

    Για το έργο και τις θεματικές του θα έχουμε τη χαρά να μιλήσουν οι: Κατερίνα Μάτσα, ψυχίατρος, Ιωάννα Μαντούκα, ψυχοθεραπεύτρια, Μιχάλης Ξιφαράς, σύμβουλος εξαρτήσεων. Αποσπάσματα από το έργο θα διαβάσει ο Φίλιππος Κοντογιώργης, ηθοποιός.

    *Λόγω περιορισμένης χωρητικότητας: κράτηση θέσης στο saligari.filoxenia@gmail.com

    [Ελεύθερη είσοδος με κουτί συνεισφοράς για τα έξοδα του χώρου]     ... περισσότεραλιγότερα

    Την Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026, στον χώρο του Σαλιγκαριού, θα παρουσιαστεί απόσπασμα από το νέο θεατρικό έργο της Ευαγγελίας Γατσωτή, «ο Άγνωστος της Πλατείας Σανταρόζα». Το έργο που προέκυψε μέσα από μία διετή διαδικασία προσωποκεντρικών συνεντεύξεων, παρακολουθεί τη διαδρομή ενός άντρα που μεγαλώνει μέσα στο μεταπολιτευτικό όνειρο της κοινωνικής ανόδου, της αρρενωπής επιβεβαίωσης και της καταναλωτικής ευημερίας, για να βρεθεί σταδιακά αντιμέτωπος με τη διάρρηξη αυτής της υπόσχεσης. Ο ήρωας διασχίζει τη νύχτα, την πολύ-εξάρτηση, την παραβατικότητα, τον έρωτα και την κοινωνική περιθωριοποίηση, αναζητώντας την αίσθηση του ανήκειν ή τη διαρκή φυγή. Για το έργο και τις θεματικές του θα έχουμε τη χαρά να μιλήσουν οι: Κατερίνα Μάτσα, ψυχίατρος, Ιωάννα Μαντούκα, ψυχοθεραπεύτρια, Μιχάλης Ξιφαράς, σύμβουλος εξαρτήσεων. Αποσπάσματα από το έργο θα διαβάσει ο Φίλιππος Κοντογιώργης, ηθοποιός. *Λόγω περιορισμένης χωρητικότητας: κράτηση θέσης στο saligari.filoxenia@gmail.com [Ελεύθερη είσοδος με κουτί συνεισφοράς για τα έξοδα του χώρου]
    Facebook
    · Κοινοποίηση
    Share on Facebook Share on Twitter Share on Linked In Share by Email
    Σαλιγκάρι
    29.05.26
    Σαλιγκάρι

    Αλεξάνδρα Πλαστήρα
    ΤΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙΣ, Εκδ. Άγρα (1999)     ... περισσότεραλιγότερα

    Αλεξάνδρα Πλαστήρα ΤΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙΣ, Εκδ. Άγρα (1999)
    Facebook
    · Κοινοποίηση
    Share on Facebook Share on Twitter Share on Linked In Share by Email
    Σαλιγκάρι
    25.05.26
    Σαλιγκάρι

    // Τελευταίος ήλιος της άνοιξης //

    Τελευταίος ήλιος της άνοιξης
    πρωινός, κιόλας δυνατός, ακονισμένος
    Ήμασταν κάπου σε ένα βουνό της Πελοποννήσου
    μετρώντας χνάρια από αρχαίους δρόμους
    Θυμάμαι εκείνο το σίδερο του ήλιου
    πώς μας χτυπούσε κατακέφαλα
    και την παραλυτική τεμπελιά που μετάγγιζε
    μέσα στα άγουρα σώματά μας

    Πιο πολύ όμως θυμάμαι
    ότι χιλιάδες κάμπιες ίδιες μεγάλα πράσινα μυρμήγκια
    κατάπιναν γύρω τα πάντα
    Ακόμα και οι πιο άγριοι και σκληροί θάμνοι
    είχαν παραδοθεί στην αργή αφαίμαξη
    σακατεμένοι και ανήμποροι
    όπως εκείνα τα γύψινα κορμιά της Πομπηίας
    Τα φύλλα τους ήταν στραβά και καχεκτικά
    σαν τα σκουπίδια σε ένα σιδεράδικο
    μια τερατογένεση δίχως τέλος

    Απέναντι δυο λόχοι περίμεναν στο πεδίο βολής
    Μεγάλοι διάδρομοι από καθαρό χώμα
    έκοβαν την πλαγιά σαν λωρίδες υφάσματος
    Οι χάρτινοι στόχοι μοιάζανε με άσπρα κουμπιά
    σε ένα πελώριο κορμί γερμένο στο πλάι
    Κάθε τόσο ακουγόταν ένα παράγγελμα
    και αμέσως μετά ο κρότος των όπλων
    έσκιζε το τοπίο σαν ψαλιδιά
    Ύστερα πάλι ησυχία
    Μόνο ο σιδερένιος ήλιος του τέλους της άνοιξης
    και οι χιλιάδες κάμπιες που τρυγούσαν τη βλάστηση

    Κάποτε φτάσαμε σε μια σκιά
    σε κάτι βελανιδιές με όμορφα πράσινα φύλλα
    και γύρω σπάρτα κίτρινα και αρωματικά
    Εκεί μας βρήκε ο αγροφύλακας
    με το πηλήκιο και τη θερινή στολή του
    λείψανο ευγενικό της παλαιάς Ελλάδας
    Έπιασαν να μιλάνε με τον δάσκαλο μας
    για αρχαίους δρόμους και περάσματα
    για ίχνη που δεν νίκησε ο χρόνος

    Ο τελευταίος ήλιος της άνοιξης
    περνούσε μέσα από τα φύλλα
    και άπλωνε πάνω τους ένα δίχτυ από φως
    τους έκανε διάτρητους, άυλους, έξω από τον χρόνο
    δαιμόνια ευτυχισμένα ενός άλλου κόσμου
    που εμείς ίσα που τον καταλαβαίναμε
    ίσα που τον νιώθαμε, για λίγο
    με τον άγουρο νου μας

    *ποίημα/φωτογραφία: γ.π.

    saligari.net/filoksenia/teleutaios-hlios-tis-anoiksis/     ... περισσότεραλιγότερα

    // Τελευταίος ήλιος της άνοιξης // Τελευταίος ήλιος της άνοιξης πρωινός, κιόλας δυνατός, ακονισμένος Ήμασταν κάπου σε ένα βουνό της Πελοποννήσου μετρώντας χνάρια από αρχαίους δρόμους Θυμάμαι εκείνο το σίδερο του ήλιου πώς μας χτυπούσε κατακέφαλα και την παραλυτική τεμπελιά που μετάγγιζε μέσα στα άγουρα σώματά μας Πιο πολύ όμως θυμάμαι ότι χιλιάδες κάμπιες ίδιες μεγάλα πράσινα μυρμήγκια κατάπιναν γύρω τα πάντα Ακόμα και οι πιο άγριοι και σκληροί θάμνοι είχαν παραδοθεί στην αργή αφαίμαξη σακατεμένοι και ανήμποροι όπως εκείνα τα γύψινα κορμιά της Πομπηίας Τα φύλλα τους ήταν στραβά και καχεκτικά σαν τα σκουπίδια σε ένα σιδεράδικο μια τερατογένεση δίχως τέλος Απέναντι δυο λόχοι περίμεναν στο πεδίο βολής Μεγάλοι διάδρομοι από καθαρό χώμα έκοβαν την πλαγιά σαν λωρίδες υφάσματος Οι χάρτινοι στόχοι μοιάζανε με άσπρα κουμπιά σε ένα πελώριο κορμί γερμένο στο πλάι Κάθε τόσο ακουγόταν ένα παράγγελμα και αμέσως μετά ο κρότος των όπλων έσκιζε το τοπίο σαν ψαλιδιά Ύστερα πάλι ησυχία Μόνο ο σιδερένιος ήλιος του τέλους της άνοιξης και οι χιλιάδες κάμπιες που τρυγούσαν τη βλάστηση Κάποτε φτάσαμε σε μια σκιά σε κάτι βελανιδιές με όμορφα πράσινα φύλλα και γύρω σπάρτα κίτρινα και αρωματικά Εκεί μας βρήκε ο αγροφύλακας με το πηλήκιο και τη θερινή στολή του λείψανο ευγενικό της παλαιάς Ελλάδας Έπιασαν να μιλάνε με τον δάσκαλο μας για αρχαίους δρόμους και περάσματα για ίχνη που δεν νίκησε ο χρόνος Ο τελευταίος ήλιος της άνοιξης περνούσε μέσα από τα φύλλα και άπλωνε πάνω τους ένα δίχτυ από φως τους έκανε διάτρητους, άυλους, έξω από τον χρόνο δαιμόνια ευτυχισμένα ενός άλλου κόσμου που εμείς ίσα που τον καταλαβαίναμε ίσα που τον νιώθαμε, για λίγο με τον άγουρο νου μας *ποίημα/φωτογραφία: γ.π. https://saligari.net/filoksenia/teleutaios-hlios-tis-anoiksis/
    Facebook
    · Κοινοποίηση
    Share on Facebook Share on Twitter Share on Linked In Share by Email
    Σαλιγκάρι
    23.05.26
    Σαλιγκάρι

    [Το Δελφίνι]

    Ναι, είναι η πρώτη φορά που κάνω tattoo. Το έχω σκεφτεί καλά ναι. Ξέρετε έχω ένα
    σημάδι. Να εδώ στο αριστερό χέρι κάτω από τον αγκώνα. Πάνω σε αυτό θέλω να
    χτυπήσουμε. Μπορούμε;

    Είχα καεί με το ταψί όταν ήμουν έντεκα χρονών. Η μαμά είχε αφήσει το ταψί στον
    πάγκο για να κρυώσει λίγο η πίτα και να μπορέσει να την κόψει. Μύριζε υπέροχα κι ήθελα να φάω. Πλησίασα κρυφά και την ώρα που τσιμπούσα λίγο από την άκρη [...]

    saligari.net/filoksenia/to-delfini/

    φιλοξενία στο καβούκι
    *Χριστίνα Ραφτοπουλου
    **φωτογραφία: Αυγερινός Τσαλίκης     ... περισσότεραλιγότερα

    Facebook
    · Κοινοποίηση
    Share on Facebook Share on Twitter Share on Linked In Share by Email

    instagram