Success Story
Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα
μια ιστορία επιτυχίας.
Στα είκοσι έξι μου χρόνια,
στοιβάζω χρέη και προφυλακτικά
πάνω σε τραύματα και μητρικά κειμήλια
γιατί δεν μπορώ να ζω
μόνη
Χθες βράδυ,
μου τηλεφώνησε η Άννα:
Το σέρβις δεν έχει μέλλον,
το μέλλον απαιτεί λεφτά
και η Ελλάδα είναι αναμφίβολα
μια ιστορία επιτυχίας.
Σε λίγους μήνες,
ο Θοδωρής θα κλείσει δύο χρόνια στο εξωτερικό
Όποτε επιστρέφει,
οι δικοί του γίνονται λιγάκι πιο γέροι,
η χώρα πιο άδεια,
και αυτός εξωγήινος.
Την επόμενη φορά που θα βρεθούμε,
θα έχουν περάσει πέντε μήνες
από την τελευταία φορά που με αγκάλιασες
Θα κάνεις τρεις δουλειές
θα γελάς στις φωτογραφίες
και θα παθαίνεις κρίσεις
πανικού.
Θα σε σκέφτομαι·
Θα σταματήσεις να μου τηλεφωνείς.
Θα με σκέφτεσαι·
Ο φόβος
και οι απλήρωτοι λογαριασμοί
θα τρυπούν
τα λουλούδια
τα πεντάγραμμα
και τα παιδιά μέσα μας.
Το λάδι θα έχει ακριβύνει κι άλλο,
θα μου λείπει η φωνή σου
και η Ελλάδα θα είναι αναμφίβολα
μια ιστορία επιτυχίας.
Ετεροπροσδιορισμός
Είμαι
αρκετά καλοσυνάτη
ώστε να κερδίζω τους ανθρώπους,
αλλά πολύ ευαίσθητη ή αφελής
για να επιβιώσω στον ενήλικο κόσμο τους χωρίς να κατακρεουργηθώ.
αρκετά ενδιαφέρουσα
ώστε να αρέσω στους άντρες,
αλλά πολύ ευάλωτη
για να καταφέρουν να συνδεθούν πραγματικά μαζί μου.
Μέτρια στη γραφή,
με προσήλωση σε θέματα ερωτικά
ενώ θα μπορούσα τόσο εύστοχα να τοποθετηθώ
για τα πολιτικά,
τα κοινωνικά
ή εν πάσει περιπτώσει
για κάτι επαναστατικό.
Είμαι ταπετσαρία ξεθωριασμένη
από το μεσημεριανό φως
καμένη γη
στον δρόμο για το σπίτι.
Η δυνατότητα μιας λέξης
που σάπισε.
Σχεδόν τα κατάφερα.
*από την ποιητική συλλογή ”Σώμα σαν σπίτι”, εκδόσεις Θράκα, 2025
**πίνακας: ”Hotel Room” (1831) του Edward Hopper, Museo Nacional Thyssen-Bornemisza, Madrid