Nέο φθινόπωρο

Νέο φθινόπωρο στην πόλη

Στήλες σύννεφα στον ουρανό

Οι μέρες μίκρυναν

Στα προάστια το φεγγάρι δύει στις δέκα το πρωί

την ώρα που οι τελευταίοι συνταξιούχοι βγάζουν βόλτα τα σκυλιά τους

Είναι εκείνο το ημερινό φεγγάρι του Άγγελου Σικελιανού

Εκείνο που αποξεχάστηκε να το κοίτα ο νεκρός

στο ατίμητο ανάγλυφο του Ιλισσού

Νέο φθινόπωρο

Ο κόσμος ζητά νέα δράματα

Νέα πένθη

Νέα θαύματα

Η πόλη τα γεννά ασταμάτητα

Παπαγάλοι και περιστέρια βόσκουν αδερφωμένα στο πάρκο Ριζάρη

Στην πλατεία Ομονοίας βρέχει με ήλιο

Οι τουρίστες γελούν

Στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου φυτρώνουν κυκλάμινα

Τραγουδιστές πεθαίνουν

Τραγουδίστριες πετούν

Σπίτια βουλιάζουν

Σπίτια εκτοξεύονται σαν πύραυλοι

Τι άλλο θέλετε;

 

*γ.π.

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ο όρκος του ΜΑΤατζή

Έχω ορκιστεί από καιρό προστάτης νόμου, όργανο εξαίσιο ταξικής ευημερίας. Πέφτει...

Θοδωρής Παπαγεωργίου, Δύο ποιήματα

Τέλειος Κύκλος  Θέλω να πάρω ένα μολύβι και να γράψω όπου...

Η θεραπευτική μελωδία στο “Τραγούδι του Ορφέα” της Μαρίνας Μάγκλαρη

της Ευαγγελίας Πάσσαρη Τη Μαρίνα Μάγκλαρη τη γνωρίσαμε στο Θέλω...