Τέλειος Κύκλος
Θέλω να πάρω ένα μολύβι
και να γράψω όπου βρω:
στα κενά από τις σελίδες του Κορτάσαρ
σε μια απόδειξη από φαρμακείο
στο εισιτήριο του μετρό
στο μετρό
στο πεζοδρόμιο
στην υγρή άμμο.
Θέλω να πάρω ένα μολύβι
και να γράψω όπου βρω
στο διάστημα της ησυχίας
μεταξύ των παφλασμών
στη συνωστισμένη διάβαση πεζών
στο αραιοκατοικημένο σπίτι
στον θερμό πυρήνα.
Θέλω να πάρω ένα μολύβι
και να γράψω για ό,τι βρω
για αυτόν τον άνθρωπο στο φανάρι
που θέλω να γίνει πράσινος
όταν φτάσω κοντά του
για την οθόνη που τρυπάει τα μάτια
για την εικόνα που τρυπάει
τα αυτιά και το στομάχι
και προκαλεί τις τόσο σοβαρές λέξεις
που τελειώνουν σε -ίτιδα.
Θέλω να πάρω ένα μολύβι στο μέγεθός μου
να το ακουμπήσω διαγώνια προς τη γη
και μ’ ένα στριφογύρισμα
να φτιάξω επιτέλους ένα κύκλο
που θα με κρατήσει μέσα του.
Ληγμένο
Το μούδιασμα στο στόμα
επιβεβαίωση της ύπαρξης
εμείς είμαστε παρόντες
ταυτόχρονα όλη η ζωή μας
στέκεται σκιά ξοπίσω μας
αντιγράφει πιστά τις κινήσεις μας
μας ζηλεύει
ζηλεύει που εμείς ζούμε στο τώρα
και αυτή ζει στο κάποτε
σε μια προβολή φωτός
με ημερομηνία λήξης.
* φωτογραφία: difan saputra