Μπουγάδα

– Κατέβα πρώτη.
– Δε θέλω.
Προτιμώ να μείνω εδώ,
αναπαυτικά καθισμένη.
Ας μην πάρω ακόμη την ευθύνη μου.
Το μέρος μοιάζει ίδιο.
Κι αυτός ο δρόμος.
Με χίλια τραγούδια με μεταμόρφωσε —
κι ακόμα αυτή η σκληράδα
δε λέει να φύγει.
Χωρίς σουπλίν, είπες.
Ναι…
καλύτερα χωρίς.

 

*Ελισάβετ Πολίτη

**εικόνα: Άκης Δέτσης (φωτογρ.), από τη σειρά Αποτύπωμα, 2019.

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Την πιο βαθιά ώρα της νύχτας

Τον Αύγουστο την πιο βαθιά ώρα της νύχτας μια λιτανεία σπάει...

οξύ κι’ αλόη

Δεν ξέρω πως είναι να μην έχεις βαθιά συναισθήματα....

Αθηνά Αραπάκη, Δύο ποιήματα

Success Story Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα μια ιστορία επιτυχίας. Στα είκοσι έξι...

Μιχάλης Αντωνιάδης, Δύο ποιήματα

Πόλη, σε βλέπω Σ’ αυτήν την πόλη που δεν ξέρω...