Είχαμε κάποτε που ήμουνα στο Λύκειο μια καθηγήτρια αναπληρώτρια, που ήρθε προς το τέλος της χρονιάς να κάνει ένα από κείνα τα άκυρα μαθήματα των δύο ωρών την εβδομάδα. Δεν θυμάμαι πώς την έλεγαν μονάχα ότι είχε ένα τατουάζ πεταλούδα στην πλάτη κι ότι έμοιαζε στην Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους – πράγμα που για μας που πριν από τη βραδινή προσευχούλα νανουριζόμασταν με «Ψίθυρους Καρδιάς» δεν ήταν καθόλου αμελητέο.
Να είμαι ειλικρινής, θυμάμαι κι άλλα δύο γεγονότα, πως όσο μας ανέλυε τις βασικές αρχές της οικονομικής θεωρίας σκεφτόμουνα πώς γίνεται κάποια τόσο όμορφη να είναι τόσο αυστηρή και να κάνει τόσο βαρετό μάθημα (αυτή ήταν για θέατρα, χορούς και μουσικές).
Θυμάμαι και μια φορά που η, ας την πούμε, Άννα-Μαρία αρρώστησε και πήγα να ρωτήσω ως πρόεδρος της τάξης τον υποδιευθυντή αν θα κάναμε κενό διότι —Έχουμε μάθημα με την κυρία τάδε και δεν έχει εμφανιστεί —Ποια είναι η τάδε; η όμορφη η αναπληρώτρια; με ρώτησε ο μπάρμπας προκαλώντας μου εσωτερικό εμετό. (Τι να περιμένεις από κάποιον που πήγε να μας σπάσει την κατάληψη για τον Γρηγορόπουλο – δεν σου πέρασε αρχίδι).
Αλλά, όταν κάποτε βρέθηκα στη θέση της έχοντας κιόλας τρία τατουάζ, κατάλαβα πως μάλλον μ’ όλα αυτά τα
αν είσαι γυναίκα και ειδικά νέα κι όμορφη τα παιδιά θα σε καβαλήσουν σπάσ’ τους τον τσαμπουκά να είσαι αυστηρή τα παιδιά θέλουν όρια απείλησέ τα με ό,τι σου ’ρχεται και με κάθε ευκαιρία να τα απειλείς διότι τα παιδιά κι οι άγιοι φοβέρα θέλουν απείλησέ τα λοιπόν με τους βαθμούς με τις ποινές με το ζοφερό τους μέλλον και με τη μάνα τους και τον πατέρα τους κάν’ τα να σε φοβούνται γιατί τα παιδιά δεν ξέρουν ούτε το καλό ούτε το κακό τους ούτε αν ο πρεσβευτής κάνει οι πρέσβεις ούτε και πόσους βλεννογόνους έχουμε και να σου πω και κάτι δεν είναι ύποπτο που έχουν αυξηθεί τόσο οι διαγνώσεις για τις μαθησιακές κι όσο για σένα νέα όμορφη αναπληρώτρια να έρθεις για τσίπουρα που θα πάμε
μ’ αυτά τα
κυρία ο τάδε μας διαολόστειλε μας είπε άχρηστους ότι θα γίνουμε όλοι ντελιβεράδες και να τον σεβόμαστε πολύ
κι ύστερα πάλι
να έρθεις για τσίπουρα που θα πάμε την Πέμπτη κι αν θες για τώρα έχω και σέρκοβα στην τσάντα μου να δες α δεν πίνεις θα προσέχεις τη γονιμότητά σου λογικά καθότι είσαι και σε ηλικία αλλά αφού εσείς δεν δικαιούστε άδειες να περιμένεις να διοριστείς και τότε τ σ ο υ π είχα εγώ μια φίλη που διορίστηκε στη Ρόδο και τ σ ο υ π αυτή είναι δουλειά για γυναίκες οι άνδρες να τρέχουν όλη μέρα αλλά μη ζεις με τα λεφτά του συζύγου δεν είσαι κάνα σοφτ γκερλ είσαι σπουδαγμένη εσύ με τόσα μεταπτυχιακά αλλά εμείς έχουμε την πείρα την εμπειρία και την επήρεια κι αφού δεν έχεις παιδιά να κάνεις και να συνοδεύσεις και στην πενθήμερη παράλληλα και να έρθεις για τσίπουρα και θα σε δέσουμε με την αλυσίδα που δένουμε τον σκύλο
η καημένη η ας την πούμε Άννα-Μαρία θα είχε τρομάξει πολύ· ελπίζω, συναδέλφισσα, να μαλάκωσες.
*εικόνα: «Στο Γραφείο Καθηγητών» (2023).