Φωκάς

Τα μάτια της εδάκρυσαν, πνιχτά αναφιλητά ξεχύθηκαν. Αυτοστιγμεί τα στήθη της μαρμάρωσαν -  τι είναι η ζωή ;- . Παραμιλά   και λέει και ξαναλέει. "  Θεέ, θεών φονιά, εστέρεψαν τα δάκρυα, πια άλλο η καρδιά δεν κλαίει, στης τρέλας τα παλάτια, μόνο θυμάται...

Σαν κίνησε ο Κ. για την Ασία , τον φίλο του τον καρδιακό συνάντησε στην Κίνα. Ευφράνθηκε αυτός, μια δεκαετία -  του είπε - έχω να σε δω.   Τι βρήκες στα ταξίδια σου εκείνα ; Τι έκαμες τόσον...

Σπεύδε ως εκεί, στις φυλλωσιές π’ ανάγλυφα, σπαρά το μάτι σου κι αφήνει την μελάνη, εκεί που κείται ο χρόνος και τα άγραφα, έσπευσαν να σου στήσουν την Πλεκτάνη   Σπεύδε βραδέως, ως την ώθηση της πένας...

Σε  μία βάση μυστικών υπηρεσιών ή σε συγκρότημα βιλών μες στη Σαχάρα, ψάλει ο Freddie show must go on ενώ ο Kurt στο τοίχο σπάει μια κιθάρα   Μες σε κακόφημο της Camden Town στενό, ένας ρακένδυτος ρασταφαράι...

Είναι η ζωή που σε τρομάζει όχι εγώ Είναι η κίβδηλη αυτή πραγματικότητα όχι εγώ Είναι τα μάτια σου που καθρεφτίζουν όχι εγώ Είναι ο Έρωτας που φώλιασε στα σπλάχνα σου Εγώ είμαι Φωκάς .

Όλοι οι δείκτες της συγκλίνουν προς μια κατεύθυνση, οι φιγούρες που παίζουν με τα χρυσαφικά της φανερώνουν εντός της μήτρας της, τις πιο απόκρυφες πλαγιές , τα χαρακώματα, διαπλέκοντας τις πιο διαβόητες...

Γιατί ζητάς ανταμοιβή της ώρας κείνης της πλεκτάνης των ημερών το πλέγμα στοιβάζοντας κορμιά για αριθμούς , με του μικροσκοπίου την ακρίβεια με την ζαλάδα του καλειδοσκοπίου , αφρίζεις παραδείγματα , συνδέεις και συγχέεις , στου στρογγυλού την Νομοτέλεια ζητάς ανταμοιβή στην...

Στων διαστάσεων την απάτη απόψε κάλπασε ένα άτι δυο νότες παραμορφωμένες και ένα βαρύτονο φεγγάρι στων διαστάσεων την απάτη στο φάσμα του ήχου κρύψαν κάτι   Μια γυμνόστηθη γοργόνα απόψε έχασε ένα χρώμα με το μονόκερό της άτι στο φάσμα του ήχου...