/…/

Σαν από μηχανής θεός να ‘ρθει να σώσει
Τα άσωτά μας βράδια η καλοσύνη
Να ξεχρεώσει απ’ το σκοτάδι τη σαγήνη
Απ’ του αιώνιου το φιλί να μας λυτρώσει

Τα έμαθα —σχεδόν— όλα τα είδα 

Στις ατραπούς της αποσύνθεση πατώντας

Της ομορφιάς μια τόση δα ακίδα

*το σκίτσο του Θ. Ανεστόπουλου