Ανακωχή

Γέροι φιγούρες τραγικές
Με μούτρα πλαδαρά, προγούλια κόκκινα
Ψωνίζουν στην Ομόνοια προσφυγόπουλα
Εγώ μετράω τις καρδούλες στην ανάρτηση
Που έκανα προ ολίγου για τη Γάζα
Τσεκάρω τα προφίλ των κοριτσιών
Που μοιάζουν όμορφα
 
Στα αστικά, μαύρα μωρά σε πλάτες κρέμονται
Παραμερίζουν οι κυρίες να μην κολλήσουν
Κι απλώνουν στις κενές θέσεις τις τσάντες
Στα φρεναρίσματα πρεζάκια μετεωρίζονται
Λυγίζουνε τα γόνατα και σπάνε
Εγώ σε βλέμματα ηδυπάθειας βυθίζομαι
Όλος ο κόσμος πια κοστίζει τίποτα
 
Αριστοτέλους, Μάρνης, Αχαρνών
Στον ώμο ο Έρως αντί τόξο, καλαζνίκοφ
Με δυο φτερά ηλεκτρικά, κουμπάκι ον/οφ
Τη σιωπηρή ανακωχή σπάει των ενοίκων
 
Φωκάς

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ήρεμος πανικός

Μαύρισαν οι πέτρες στην παραλία κοιμόμαστε σε στρώμα από μυρμήγκια χαζεύουμε πουλιά...

/…/

Σαν από μηχανής θεός να ‘ρθει να σώσει Τα άσωτά...

— Εσύ δεν μπορείς ν' αγαπήσεις κανένα. — Δεν μπορώ....