Γιατί πρέπει πάντα να βάζουμε τίτλους ;

Έφυγε ξαφνικά…

Έφυγε για το σπίτι ‘κείνου του Ρεμπώ, να ξαπλώσει πάνω σ’ ένα θαλάσσιο στρώμα. Εκεί τα ψάρια του γκαζόν θα της τσιμπάν παιχνιδιάρικα τ’ ακροδάχτυλα.

Εγώ στο αστικό τοπίο των σκατουπόλεων ( εντέλει βοηθά στο γράψιμο ) να αφοδεύω στίχους – ανάγκη που αν δεν ικανοποιηθεί επαρκώς- δεν νιώθεις καλά.

Η μέθοδος είναι απλή, ανεπιτήδευτη.  Γεμίζεις – Γράφεις – Αδειάζεις

Αδειάζεις -Γράφεις – Γεμίζεις

 

 

Εδώ θέλω να πω δυο λόγια!

ΕΔΩ δεν υπάρχει τίποτα συγκεκριμένο, δεν υπάρχει ουσία ούτε τέχνη ούτε διδαχή. ΕΔΩ δεν υπάρχει στόχος ούτε βατήρας ούτε λαμπτήρας,  δεν υπάρχει σκότος.

ΕΔΩ είναι ρυθμός και μουσική .

 

Φωκάς .

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ήρεμος πανικός

Μαύρισαν οι πέτρες στην παραλία κοιμόμαστε σε στρώμα από μυρμήγκια χαζεύουμε πουλιά...

/…/

Σαν από μηχανής θεός να ‘ρθει να σώσει Τα άσωτά...

— Εσύ δεν μπορείς ν' αγαπήσεις κανένα. — Δεν μπορώ....