Φωκάς

i) Κάποτε έγραψα για μια κοπέλα ένα ποίημα για μια βραδιά κάτω απ τη βροχή κάτω απ την ομπρέλα γλυκιά κοπέλα κάποια βραδιά ποίημα οι γλουτοί και τα χείλη της   Κάποτε έγραψα για μια βροχή μία ομπρέλα δίπλα στη κοπέλα κάτω από τα χείλη της κάποια...

Ζωή είναι τα άμφια της μυστηριακής γονιμοποίησης μας Είναι τα μάτια των σκυλιών και των γατιών στο δρόμο Η συνεχής φθορά της ύλης ,ο ανηφορικός δρόμος του πνεύματος.   Ζωή είναι πορτοκαλί δέσμες φωτός που διαθλώνται...

Ο Περιπτεράς Ένας μεσήλικας  περιπτεράς κάθεται, για δέκατη συνεχόμενη ώρα,  στην ίδια φθαρμένη καρέκλα. Κακοχυμένος , με μίαν κενότητα βιολετί, αφήνει ακόμα ένα «ευχαριστώ» να σωριαστεί στο αειθαλές κράσπεδο.   Ο εστιαζόμενος Άνδρας με περιβολή καθώς...

Γευματίζαμε σε μεζεδοπωλείο στην πόλη που τον Αύγουστο φυτρώνουν σαν κόκκινες τουλίπες οι τουρίστες. Δίπλα μας τρία μικρά κορίτσια περί των οκτώ ετών, άφθαρτες ψυχές, ψυχές παρθένες, μαζί με ένα αγόρι της...

  Συμφωνα και φωνηεντα αναμαζωχθησαν τοσοι διφθογγοι που με πιανει οργη. Οι περισσοτεροι δεν εχουν, η ομυγηρης δεν γνωριζει και 'γω αφριζω από τη λυσσα μου.     Ταρασσει τα νερα, μια αρχεγονη κραυγη. Απο τις ακριες των ακριω  και από τις...

Γεια σου Θάνο Τα ξημερώματα αυτά με βρίσκουν σε ένα μπαρ στα Χανιά. Στα αυτιά μου ηχεί το κλόουν την Τετάρτη. Οι αναμνήσεις και οι θύμησες, τα συναισθήματα, όλοι αυτοί οι απροσδιόριστοι χρωματισμοί ...

Πέτρες βράχοι ολισθηροί άλλες έντονο άλλες ισχνό πράσινο δεντροστοιχίες   Μπρος μου το αναπόδραστο το διάφανo μπλε πέλαγος   i. Εικών Γυμνής Γυνής περί των τριάντα ετών κύπτουσσα εις τας κνήμας της κουλουριασμένη εναγκαλιζόμενη μετά του ξαπλωμένου εις στην άμμο συντρόφου της διακόπτει την ανάγνωσή μου τάχα για το ιδιοτελές φανέρωμα του...

  Πίσω από τα κοκάλινα γυαλιά, μ` ένα ελαφρύ μειδίαμα ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του, θαρρείς πως με κοιτούσε μες στα μάτια ο ποιητής.  Άφαντη ήταν η π(λ)ηγή, μισανοιγμένο όμως το κεφάλι μου. Τίποτα...