Φωκάς

Μου αρέσει να τρώω, να καπνίζω και να αυνανίζομαι. Ανάμεσα, γράφω τραγούδια και ποιήματα, σε τραγικό τόνο, για την 'Υπαρξη. Αγαπώ πολύ το Αγρόνι τη γάτα μου, για τη μοναδική ομορφιά και τη μέτρια ευφυΐα της.

Ήρεμος πανικός

Μαύρισαν οι πέτρες στην παραλία κοιμόμαστε σε στρώμα από μυρμήγκια χαζεύουμε πουλιά...

/…/

Σαν από μηχανής θεός να ‘ρθει να σώσει Τα άσωτά...

— Εσύ δεν μπορείς ν' αγαπήσεις κανένα. — Δεν μπορώ....

Ψυχολογία της πούτσας

πονάς βρωμοπούτανο; πονάς αλλά σ’ αρέσει γουστάρεις πουτανάκι εκείνη ούτε πόνο ούτε γουστάρισμα...

Τον πήρανε τον κάδο

Πήραν τον κάδο σήμερα δεν έχουμε σκουπίδια πια ο Δήμος μπορεί να τον αντικαταστήσει τον πήρανε τον κάδο οι γείτονες στο μπαλκόνι τώρα καπνίζουν ήσυχοι χωρίς σκουπίδια Xώρος για πάρκινγκ καινούριος χώρος  να ατενίζουν το κενό οι γείτονες χωρίς σκουπίδια ήσυχοι  να πίνουν τον...

«Διαταραχή Γενικευμένου Άγχους»

Η διάγνωση του νευρολόγου ψυχιάτρου ήταν «Διαταραχή Γενικευμένου Άγχους». Υποθέτω πως αυτό εξηγεί πολλούς από τους παράλογους φόβους μου. Τους τελευταίους μήνες ζω κλεισμένη στο σπίτι. Γράφω τις λίστες του σούπερ μάρκετ,...

Ενοχή

Η σoρός του Δεν βρέθηκε κανείς Να πει δυο λόγια   Κοιταχτήκαμε αμήχανα Μοιράσαμε Το φορτίο της ενοχής   Ανεβήκαμε Βουβοί Τη γριά σκάλα   Το παιδί  – ψιθύρισες – Θα γίνει επιτέλους δέντρο   Φωκάς

Οθόνες

Θεέ μας υπολογιστή, εννοούμε να σε περιμένουμε     Λένα Πλάτωνος  Φεύγει η ζωή μου   Γυρίζει το τραίνο Χωρίς επιβάτες   Από τα ηχεία Η εκφωνήτρια   Τυφλή συνεχίζει   Κακά κουρδισμένη Να λέει τις στάσεις   Πέφτουν στις ράγες Παιδιά και γυναίκες   Ανθρώπινα μέλη Οι ρόδες συνθλίβουν   Μυρίζω το...

Ντροπή!

Το μπαλκόνι μου έχουν χέσει περιστέρια. Κουτσουλιές εκατοντάδες στο πλακάκι.   Και γω ντρέπομαι να βγω, κατεβάζω τα παντζούρια, μην οι γείτονες με δουν, τα πικρά τα σχόλιά τους, οι λοξές τους οι ματιές, όλο επίκριση και ψόγο, και γω ντρέπομαι...

Κουβεντούλες με τον Freud

Στο κρεβάτι όταν πέφτωβλέπω όνειρα τρελά,ποταμάκια και βρυσούλες,καταρράκτες και βουνά, χρυσά ψάρια να ρεμβάζουνσε κοράλλια ανοιχτά, γοργονίτσες να ξαπλώνουν σ' ολογάλανα νερά. Μα σαν ξυπνάω το πρωί μες στα σκεπάσματά μου,γενειάδα γκρι...

Προ(σ)βολή

Μόλις είχε τελειώσει απ’ τη δουλειά του. Στεκόταν στη στάση περιμένοντας το λεωφορείο, βυθισμένος μέσα σε ατέλειωτους συλλογισμούς. Δεν ήταν πάνω από τριάντα αλλά έμοιαζε γερασμένος. Στο φαλακρό, κυρτό του μέτωπο, σταγόνες...

O Πυράγγελος ο Πιραντέλλο

Για τον Πυρράγγελο τον Πιραντέλλο δεν έχουμε πολλά να μάθουμε πέρα απ' το ότι ένιωθε ― λέει―  «Έλληνας»   Πίστευε στην τιμή χωρίς ωστόσο να υπολογίζει και το τίμημα   Φωκάς