Μου αρέσει να τρώω, να καπνίζω και να αυνανίζομαι.
Ανάμεσα, γράφω τραγούδια και ποιήματα, σε τραγικό τόνο, για την 'Υπαρξη.
Αγαπώ πολύ το Αγρόνι τη γάτα μου, για τη μοναδική ομορφιά και τη μέτρια ευφυΐα της.
Πήραν τον κάδο σήμερα
δεν έχουμε σκουπίδια πια
ο Δήμος μπορεί να τον αντικαταστήσει
τον πήρανε τον κάδο
οι γείτονες στο μπαλκόνι τώρα
καπνίζουν ήσυχοι
χωρίς σκουπίδια
Xώρος για πάρκινγκ
καινούριος χώρος
να ατενίζουν το κενό
οι γείτονες
χωρίς σκουπίδια
ήσυχοι
να πίνουν τον...
Η διάγνωση του νευρολόγου ψυχιάτρου ήταν «Διαταραχή Γενικευμένου Άγχους». Υποθέτω πως αυτό εξηγεί πολλούς από τους παράλογους φόβους μου. Τους τελευταίους μήνες ζω κλεισμένη στο σπίτι. Γράφω τις λίστες του σούπερ μάρκετ,...
Η σoρός του
Δεν βρέθηκε κανείς
Να πει δυο λόγια
Κοιταχτήκαμε αμήχανα
Μοιράσαμε
Το φορτίο της ενοχής
Ανεβήκαμε
Βουβοί
Τη γριά σκάλα
Το παιδί
– ψιθύρισες –
Θα γίνει επιτέλους δέντρο
Φωκάς
Θεέ μας υπολογιστή, εννοούμε να σε περιμένουμε
Λένα Πλάτωνος
Φεύγει η ζωή μου
Γυρίζει το τραίνο
Χωρίς επιβάτες
Από τα ηχεία
Η εκφωνήτρια
Τυφλή συνεχίζει
Κακά κουρδισμένη
Να λέει τις στάσεις
Πέφτουν στις ράγες
Παιδιά και γυναίκες
Ανθρώπινα μέλη
Οι ρόδες συνθλίβουν
Μυρίζω το...
Το μπαλκόνι μου έχουν χέσει περιστέρια.
Κουτσουλιές εκατοντάδες στο πλακάκι.
Και γω ντρέπομαι να βγω,
κατεβάζω τα παντζούρια,
μην οι γείτονες με δουν,
τα πικρά τα σχόλιά τους,
οι λοξές τους οι ματιές,
όλο επίκριση και ψόγο,
και γω ντρέπομαι...
Στο κρεβάτι όταν πέφτωβλέπω όνειρα τρελά,ποταμάκια και βρυσούλες,καταρράκτες και βουνά, χρυσά ψάρια να ρεμβάζουνσε κοράλλια ανοιχτά, γοργονίτσες να ξαπλώνουν σ' ολογάλανα νερά.
Μα σαν ξυπνάω το πρωί μες στα σκεπάσματά μου,γενειάδα γκρι...
Μόλις είχε τελειώσει απ’ τη δουλειά του. Στεκόταν στη στάση περιμένοντας το λεωφορείο, βυθισμένος μέσα σε ατέλειωτους συλλογισμούς. Δεν ήταν πάνω από τριάντα αλλά έμοιαζε γερασμένος. Στο φαλακρό, κυρτό του μέτωπο, σταγόνες...
Για τον Πυρράγγελο τον Πιραντέλλο
δεν έχουμε πολλά να μάθουμε
πέρα
απ' το ότι ένιωθε
― λέει―
«Έλληνας»
Πίστευε στην τιμή
χωρίς
ωστόσο
να υπολογίζει
και το τίμημα
Φωκάς