Νεκροί και μόνο επειδή έζησαν
Αυτοί είναι η μοναδική μας θρησκεία και ηθική
Νυν και αεί.
Κ. Παπαγιώργης, Ζώντες και Τεθνεώτες
Γαλλία, τέλη του 19ου αιώνα. Οι φιλοσοφικές...
Αργός περιπατητής ακολουθών
των φευγαλέων σκέψεών μου τον ειρμόν,
βυθισμένος εις τα σκότη των κενών ονείρων μου.
Μ. Μητσάκης, Ομιλίαι του δρόμου
Στον flâneur της οικουμένης,...
Μύδροι εξαπολύονται τα τελευταία χρόνια για την αχρηστία της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Ο στρατός γίνεται και αυτός βορά μιας μεταμοντέρνας κυρίαρχης σκέψης που ό,τι συγκροτεί...
Στη Μαρία, τη μόνη που εκτίμησε
Τα πράγματα, τα αντικείμενα και οτιδήποτε ονομάζουμε σχηματικά ως «ύλη» δεν είναι νεκρές παρουσίες και δεν υπάρχουν καθαυτά. Υπάρχουν...
Κοιμάμαι μετά βίας τις τελευταίες μέρες. Ακόμη και όταν τελικώς αποκοιμάμαι, κάποιος εφιάλτης με αγκαλιάζει σφιχτά μετατρέποντας τον ύπνο μου σε μαρτυρική διαδικασία. Με...
Διαβιώντας σε μια ιντερνετοκρατούμενη εποχή ερχόμαστε αντιμέτωποι με προκατασκευασμένες ψευδαισθήσεις. Οι πληροφορίες, οι εικόνες, τα πρόσωπα, τα γεγονότα – θλιβερά και μη- έρχονται...