Σημειώματα

Πριν και μετά την πανδημία: ανάπτυξη, πρόοδος και θνητότητα στην ιική πραγματικότητα

Νεκροί και μόνο επειδή έζησαν Αυτοί είναι η μοναδική μας θρησκεία και ηθική Νυν και αεί. Κ. Παπαγιώργης, Ζώντες και Τεθνεώτες   Γαλλία, τέλη του 19ου αιώνα. Οι φιλοσοφικές...

« Θλιβερή η ζωή του ανθρώπου…»

Le ciel est blue Λέμε συχνά για το μεγαλείο της φύσης, για τις όμορφες εικόνες που μας χαρίζει, για τους θεσπέσιους ήχους και τις πλούσιες...

Ιδεολογία, τέχνη και λαϊκή αγορά

  Αργός περιπατητής ακολουθών  των φευγαλέων σκέψεών μου τον ειρμόν, βυθισμένος εις τα σκότη των κενών ονείρων μου. Μ. Μητσάκης, Ομιλίαι του δρόμου Στον flâneur της οικουμένης,...

Σκέψεις για τον ελληνικό στρατό: προς έναν κομμουνισμό του σκατού

  Μύδροι εξαπολύονται τα τελευταία χρόνια για την αχρηστία της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Ο στρατός γίνεται και αυτός βορά μιας μεταμοντέρνας κυρίαρχης σκέψης που ό,τι συγκροτεί...

Ένα τίποτα ζητάει να μιλήσει

Άκουσα τον παλμό ανάμεσα στα στήθη της, την ευωδία που ραίνει το χαμόγελό της. Νόμισα για μια στιγμή πως το ανεκπλήρωτο την ομορφαίνει· μα...

Το Μπρελόκ Γουρούνι

  Στη Μαρία, τη μόνη που εκτίμησε   Τα πράγματα, τα αντικείμενα και οτιδήποτε ονομάζουμε σχηματικά ως «ύλη» δεν είναι νεκρές παρουσίες και δεν υπάρχουν καθαυτά. Υπάρχουν...

Ο λιαζόμενος σκύλος

Κοιμάμαι μετά βίας τις τελευταίες μέρες. Ακόμη και όταν τελικώς αποκοιμάμαι, κάποιος εφιάλτης με αγκαλιάζει σφιχτά μετατρέποντας τον ύπνο μου σε μαρτυρική διαδικασία. Με...

Για τον ανθρωπιστή του Facebook

  Διαβιώντας σε μια ιντερνετοκρατούμενη εποχή ερχόμαστε αντιμέτωποι με προκατασκευασμένες ψευδαισθήσεις. Οι πληροφορίες, οι εικόνες, τα πρόσωπα, τα γεγονότα – θλιβερά και μη- έρχονται...