4171|

βεβαίως υπήρξε, οπωσδήποτε συνέβη και έλαβε χώρα. είναι εκεί, υπάρχει, αλλά
δεν
έχει όνομα.
κι ήρθαν ψαράκια, ναι, και μια θάλασσα, και η ροζ άμμος, και τα ψαράκια ήταν κίτρινα και μπλε και άστραφταν· έπειτα ήρθαν και πουλιά, φλαμίνγκο κόκκινα, έτσι ακριβώς, φάλαινες φυσητήρες, θαλάσσιες ψιψίνες έπαιξαν την άρπα τους, κι εμείς
τις ακούσαμε
εντωμεταξύ, νύχτωσε, ξημέρωσε, έβρεξε, χιόνισε, η στάθμη ανέβηκε, η παραλία κρύφτηκε, το φεγγάρι γέννησε ένα σωρό γυρίνους και γέμισε τον τόπο και ιδρώσαμε γιατί είχαν στις ουρές τους μικρές φλογίτσες που έκαιγαν κι ήταν πολλοί
κι εμείς τότε φύγαμε.

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Πού άφησες το παιδί, Γωγώ;

ζητάτε είδα μάτιαμε σκίζετε κομμάτια Στην κηδεία του παππού, ολονών...

Τι δουλειά έχει στο κρεβάτι μας ο πεθαμένος

Τι δουλειά έχει στο κρεβάτι μας ο πεθαμένος πατέρας...

Μια random Τρίτη

Δεν φανταζόμουνα πως έχεις τόσα θέματα που έκατσες κι είπες...

σαν να είμαστε δυο άτομα

Παίζει σε λούπα διαρκώς το πρώτο βλέμμα σου άνοιξες μια...