Εκδρομή στη θάλασσα

Βρίσκω τη θάλασσα
πάντα εκνευριστικά ίδια
Δώστου να γελάει
με τις θλίψεις
που της πετάω
από παγκάκια, βράχια, καράβια
και φουσκωτά παιχνίδια

έτσι την περασμένη Κυριακή
ήθελε δήθεν κάτι να μου πει μ’ αυτό το κύμα
που ήταν έτσι κι όχι αλλιώς

κι όλο έκανε τα βότσαλα
ν’ ακούγονται σαν βήματα
δικά σου

που αλλάζεις όνομα
φύλο ηλικία και μάτια
ενώ εκείνη μένει σταθερά
καχύποπτη, σιωπηλή
και παιδική στην όψη

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Προδοσία

Σ’ είδα ξανά σε διακοπών φωτογραφία  κι αν είχε τίτλο...

κυριακάτικο τραπέζι

ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ να ορειβατήσω θα ’ρθω στο σπίτι...

Σχήμα κύκλου

Θα θελα να ’ταν πάλι όλα απλά γιατί δεν...