Ποίημα-πορτοκάλι

Τα ποιήματα που σου γράφω τα σαββατόβραδα
δεν μπορούν να περιμένουν
να ξεμεθύσεις, να ξυπνήσεις, να απομονωθείς
ή να βρεις τις κατάλληλες συνθήκες φωτισμού

(δεν είναι δα και καμιά φιλοσοφία)
πάντα το ίδιο θέλω να σου πω:
ότι υποφέρω
ότι ο θάνατος μοιάζει όλο και πιο απλός
σαν φέρ’ ειπείν να βγάζω τα φρύδια μου
σαν να ποτίζω το κακτάκι

τα ποιήματα που σου γράφω τα σαββατόβραδα
δεν μπαίνουν στο ψυγείο
ούτε στα μικροκύματα
χάνουν τις βιταμίνες τους σαν την πορτοκαλάδα
γι’ αυτό να είσαι υπ’ ατμόν τα σαββατόβραδα
(εγώ ας πούμε βράζω)

σήμερα, βέβαια, είναι Τρίτη,
οπότε,
ντάξει,
όλα καλά.

*Φωτογραφία: Chronis Barbarian από Ioanna Spithouraki Photographer