// Αποκριά ή παραδοσιακό Pride //
φοράμε φύκια και μεταξωτές κορδέλες
δόντια χρυσά
φτερά ανδρόγυνα
χούφτες- κλεψύδρες μοιράζουν χρόνο
στο οδόστρωμα
σπονδή κορμιών
στην ατιμώρητη χαρά
* φιλοξενία στο καβούκι: Έφη Αρμένη
saligari.net/poihmata/apokria-paradosiako-pride/
... περισσότεραλιγότερα
[Γιάννης Βαρβέρης - Μασκέ]
Στον τελευταίο χορό μεταμφιεσμένων
καθένας θα ντυθεί το τολμηρότερο.
Εδώ τις έχω τις στολές
αναποφάσιστες:
Άγγλος αποικιοκράτης στην Ινδία
συγκλητικός του Κόμμοδου με πλήρη γούστα
λόρδος απρόσιτος σε ιπποδρομίες του Άσκοτ
κρουπιέρης μεγιστάνων στο Λας Βέγκας
ποιητής μιας ρίζας άδικης, ξεριζωμένης.
Αν όμως οι άποικοι ξεσηκωθούν;
Κι αν τ’ όργιο κλείσει μ’ εντολή σφαγής;
Τι πλήξη ο διαρκής θρίαμβος των αλόγων μου!
Πάντα θα παίζουνε και πάντα θα μοιράζω;
Και πώς να μου ριζώσει η ρίζα για καλά,
αν πρώτα δεν την κόψω από τη ρίζα;
Α μπα. Μ’ ό,τι φοράω θα πάω.
Κανείς δεν αναγνώρισε ποτέ
έναν εκ γενετής συνταξιούχο.
*από τη συλλογή «Άκυρο θαύμα», εκδ.Ύψιλον, 1996
... περισσότεραλιγότερα
*στιγμές από τη χθεσινή συνάντηση στο χώρο του 🐌
Ευχαριστούμε από καρδιάς για την παρουσία και τη συμμετοχή ❤️🩹
... περισσότεραλιγότερα
[Τάλγκο, Βασίλης Αλεξάκης]
"... Μέσα στο πακέτο βρήκα ένα γυάλινο μπουκαλάκι, σαν αυτά του φαρμακείου, μ’ ένα διάφανο υγρό. Επάνω στο μπουκαλάκι είχες γράψει με σινική μελάνι: ΠΑΡΙΣΙΝΗ ΒΡΟΧΗ. Βρήκα κι αυτό το σημείωμα: Τη μάζεψα με μια κατσαρόλα απ’ το παράθυρο. Το μανίκι μου έγινε μούσκεμα. Γρηγόρης.
Κι όταν θα πάψω να είμαι ερωτευμένη μαζί σου, Γρηγόρη, να ξέρεις ότι θα σ’ ευγνωμονώ που μου έκανες αυτό το δώρο. Μ’ ανέβασες στα ίδια μου τα μάτια, μ’ έκανες να αισθάνομαι θεά. Όταν γεράσω και με ρωτούν τι σημαντικό συνέβη στη ζωή μου, αυτό μόνο θα λέω: «Μου έκαναν κάποτε δώρο λίγη βροχή»."
*πρώτη έκδοση: 1982, κυκλοφορεί από εκδ. Μεταίχμιο
**φωτογραφία: Μπέτυ Λιβανού, Αντώνης Θεοδωρακόπουλος, από την ταινία "ξαφνικός έρωτας" (1984) βασισμένη στο "τάλγκο", σκηνοθεσία: Γιώργος Τσεμπερόπουλος.
... περισσότεραλιγότερα
Ο χώρος μας γέμισε!
Σας περιμένουμε αύριο 💘Σαλιγκάρι: ΟΧΙ ΠΙΑ ΕΡΩΤΕΣ
Όχι πια πρόστυχα μηνύματα, όχι πια γέλια και χαρές. Όχι πια τίποτε από όλα αυτά αλλά και όλα αυτά μαζί· διότι ο έρωτας λάμπει κατά την παρουσία του αλλά μεγαλουργεί στις απουσίες.
Στο καινούριο μας τεύχος αναρωτιόμαστε «Μαζί, πώς;» και με αυτό το ερώτημα-οδηγό σας προσκαλούμε το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου και ώρα 20.00 στον χώρο του Σαλιγκαριού στα Εξάρχεια, όχι για να γιορτάσουμε αλλά για να μοιραστούμε τη χαρά και την οδύνη του έρωτα μέσα από τη λογοτεχνία και την παρέα.
Σας προσκαλούμε να γράψετε: πέντε αράδες, ένα ποίημα, ένα γράμμα, ένα χαϊκού, ή ό,τι τραβάει η όρεξη και η καψούρα σας, τελοσπάντων, να το έχετε· μπορεί να θελήσετε να το μοιραστείτε, μπορεί και όχι. Αν δεν βρίσκετε τα λόγια, φέρτε αγαπημένα σας γραπτά άλλων ανθρώπων, που μιλήσαν για τον έρωτά τους σαν να ήτανε δικός σας.
Θα έχουμε μουσική, παρέα, ποτό, λογοτεχνικά nerd friendly παιχνίδια και το καινούριο μας περιοδικό.
Σας περιμένουμε!
Ελεύθερη είσοδος με κουτί συνεισφοράς για τα έξοδα του χώρου.
*Λόγω περιορισμένης χωρητικότητας: κράτηση θέσης στο saligari.filoxenia@gmail.com
** Τα μετρητά ακόμη βοηθάνε, γιατί δεν έχουμε POS. Οι έρωτες;
... περισσότεραλιγότερα
[ Τα δέντρα στην Αθήνα ]
Τα δέντρα στην Αθήνα ρίχνουν τα φύλλα τους μετά την Πρωτοχρονιά.
Μπορείς να το πεις ποιητική εισβολή του φθινόπωρου στον χειμώνα.
Βγαίνεις ένα βράδυ να πάρεις το αυτοκίνη&tan; σου, ψηλά στη Μασσαλίας,
και το βρίσκεις καλυμμένο με νεκρά κίτρινα φύλλα,
με φέτες χρώματος απαλά αφημένες στο σκονισμένο μέταλλο,
έτσι που κάνουν για μια στιγμή την άψυχη μηχανή να μοιάσει
με ήμερο κατοικίδιο που κοιμάται βαθιά.
Γύρω ανάβουν ακόμα ξεχασμένα αστέρια των Χριστουγέννων
και πεθαίνουν έλατα στα πεζοδρόμια
(πόσο βαριούνται να τα μαζεύουν και τα δύο οι υπάλληλοι των Δήμων).
Ίσως αυθόρμητα κοιτάξεις το ρολόι σου ή το κινητό σου
για να δεις ξανά «πόσο έχουμε σήμερα»,
για να βεβαιωθείς ότι ο χρόνος κυλάει κανονικά,
ότι δεν απορρυθμίστηκαν οι μήνες και οι εποχές.
Και κάπου μέσα σου εντέλει θα χαμογελάσεις,
λίγο ένοχα, λίγο παθητικά:
τουλάχιστον επαναστατούν τα δέντρα,
κάτι είναι και αυτό.
*γ.π.
Δημοσιευμένο στο Σαλιγκάρι Γενάρη του ‘25.
... περισσότεραλιγότερα
[Τώνια Τζιρίτα Ζαχαράτου - Προσευχή στην εξοχή]
Θυμάμαι έναν πρωινό περίπατο στο βουνό,
τα βελανίδια που μάζευες
όμορφα σαν καρφάκια από γαρίφαλο
μπηγμένα σε γλυκιά ζύμη.
Τα 'παιρνα και τα σκόρπιζα
ξανά πίσω στο χώμα
γιατί επιθυμούσα το μόλις ορατό·
τις σταγόνες της δροσιάς
πάνω στα μαλλιά σου
προορισμένες να χαθούν
σαν αόριστη αίσθηση στη χλόη.
Πρασίνισε τριγύρω, εξοχή.
Μνήμη, μη γίνεις εκείνο το φιδάκι
που καταπίνει στο τέλος την ουρά του.
*από τη συλλογή "εμείς κι ο κόσμος" (εκδ. Θράκα, 2024)
... περισσότεραλιγότερα
// Απαλλαγή //
Ψήφισαν και νόμο γι’ αυτό. Αναβολή ακόμα μπορείς να πάρεις αλλά η διαδικασία της απαλλαγής προεκτείνεται χρονικά και δυσκολεύει πρακτικά. Μεταξύ μας, η απαλλαγή πάντα δύσκολη ήταν, είτ’ έπρεπε να πείσεις για την τρέλα σου είτε για τη λογική σου, οριακά πράγματα. Μέχρι να πάρεις το χαρτί, σου βγαίνει το λάδι. Ξανακυλάς κάθε χρόνο σε μοτίβα γνωστά και κάθε επόμενο χρόνο πιο απρόθυμα, πιο εντατικά. Τελειώνει η διαδικασία τον έναν χρόνο, λες καλά τα καταφέραμε, τακτοποιείς χαρτιά και πιστοποιητικά σ’ ένα κουτάκι, κάπου το καταχωνιάζεις το κουτάκι μη σου θυμίζει το ζόρι που τράβηξες, το παίζεις και χαλαρός μετά, έλα μωρέ τίποτα δεν ήταν, τόσοι το κάνουν, σιγά το δύσκολο ας πούμε και τσουπ, έρχεται μια στιγμή που δεν το βρίσκεις, χάθηκε το κουτάκι, ψάχνεις το κουτάκι μανιωδώς, αναρωτιέσαι κιόλας μήπως ψέματα τα θυμάσαι πως υπήρξε, το βρίσκεις ξάφνου πανικόβλητος, πέφτει και σπάει το κουτάκι κι όλη η διαδικασία απ’ την αρχή, ενώ εσύ την είχες ξεκινήσει την πουτάνα τη διαδικασία με το παλιό νομικό καθεστώς κι έρχονται εμβόλιμα κι αλλάζουν τον νόμο τάχα μου δήθεν λόγω πολεμικών προετοιμασιών, λες και γνωρίσαμε ειρήνη κανονική φερ’ ειπείν. Και σε κάνουν ξανά να αμφιταλαντεύεσαι, αφού στη δυσκολεύουν την απαλλαγή, μήπως να πας κι ας τρέμεις στη σκέψη, αφού κι εσύ αμφιβάλλεις αν θ’ αντέξεις όλο τον μακρό χρόνο της διαδικασίας που απαιτεί με τα νέα δεδομένα η απαλλαγή.
Είτ’ έτσι είτ’ αλλιώς, διαρκώς σε επιφυλακή.
Διγ.
... περισσότεραλιγότερα
Σαλιγκάρι Σαλιγκάρι is attending an event.
04.02.26
Σαλιγκάρι: ΟΧΙ ΠΙΑ ΕΡΩΤΕΣ
Όχι πια πρόστυχα μηνύματα, όχι πια γέλια και χαρές. Όχι πια τίποτε από όλα αυτά αλλά και όλα αυτά μαζί· διότι ο έρωτας λάμπει κατά την παρουσία του αλλά μεγαλουργεί στις απουσίες.
Στο καινούριο μας τεύχος αναρωτιόμαστε «Μαζί, πώς;» και με αυτό το ερώτημα-οδηγό σας προσκαλούμε το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου και ώρα 20.00 στον χώρο του Σαλιγκαριού στα Εξάρχεια, όχι για να γιορτάσουμε αλλά για να μοιραστούμε τη χαρά και την οδύνη του έρωτα μέσα από τη λογοτεχνία και την παρέα.
Σας προσκαλούμε να γράψετε: πέντε αράδες, ένα ποίημα, ένα γράμμα, ένα χαϊκού, ή ό,τι τραβάει η όρεξη και η καψούρα σας, τελοσπάντων, να το έχετε· μπορεί να θελήσετε να το μοιραστείτε, μπορεί και όχι. Αν δεν βρίσκετε τα λόγια, φέρτε αγαπημένα σας γραπτά άλλων ανθρώπων, που μιλήσαν για τον έρωτά τους σαν να ήτανε δικός σας.
Θα έχουμε μουσική, παρέα, ποτό, λογοτεχνικά nerd friendly παιχνίδια και το καινούριο μας περιοδικό.
Σας περιμένουμε!
Ελεύθερη είσοδος με κουτί συνεισφοράς για τα έξοδα του χώρου.
*Λόγω περιορισμένης χωρητικότητας: κράτηση θέσης στο saligari.filoxenia@gmail.com
** Τα μετρητά ακόμη βοηθάνε, γιατί δεν έχουμε POS. Οι έρωτες;
... περισσότεραλιγότερα
