Μια τόση δα λεξούλα

ή πώς γράφεται η λογοτεχνία

Σέ μερικούς ἀνθρώπους ἔρχεται μιά μέρα
πού πρέπει το μεγάλο Ναί ἤ τό μεγάλο τό Ὄχι
νά ποῦνε. Φανερώνεται ἀμέσως ὃποιος το ’χει
ἓτοιμο μέσα του τό Ναί, καί λέγοντάς το πέρα
πηγαίνει στήν τιμή καί στήν πεποίθησί του.

Ο ήρωάς μας, όμως
(που δεν ήταν εξάλλου κι ο Καβάφης)
χαμογέλασε αινιγματικά,
αγκάλιασε τα γόνατά του
κι αποκοιμήθηκε.

 

Πρίγκιψ Κρίνος

[Φωτογραφία: Steve Fitch Photography]

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

3η Έκθεση προόδου

Θα μπορούσα να σου γράψω δεκάδες άρθρα, εκθέσεις προόδου,...

πάλι ουσία, πάλι εγώ

Κάνω συνέχεια τα ίδια λάθη μπλέκω σε ηλίθιους μπελάδες και...

Πού άφησες το παιδί, Γωγώ;

ζητάτε είδα μάτιαμε σκίζετε κομμάτια Στην κηδεία του παππού, ολονών...

Μια random Τρίτη

Δεν φανταζόμουνα πως έχεις τόσα θέματα που έκατσες κι είπες...