[Όταν κάποιος γεννιέται…]

Όταν κάποιος γεννιέται,
κάποιος πεθαίνει·
ταυτόχρονα, ξέρεις,
μπορεί ακόμα και στον ίδιο δρόμο
ή
στον από κάτω όροφο.

Όταν κάποιος τελειώνει
κάποιος άλλος μέσα στην χαρτοσακούλα αναπνέει·
ίσως και να είναι ο ένας
απ’ τους δύο.

Η ζωή είναι αμείλικτη,
στο άπειρό της με τρομάζει
μα
με κρατάει
γιατί μετράω την απόσταση
μεταξύ των δύο κι άλλων τόσων
και πάντα
σαν κάβουρας
προς πάσα κατεύθυνση μπορώ
να βαδίζω·
περισσότερο ή λιγότερο.

Νοβ

*Photo by: p.krinos

 

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Αλέξανδρος Δεδιλιάρης: Έξι ποιήματα

ΕΛΙΤ Πολύ μοντέρνο και ελίτ στης ποίησης τη φόρμα να βγάζουν...

Δέντρα φυλλοβόλου ενδιαφέροντος

 Χρόνο με το χρόνο Θέλω λιγότερα να σκέφτομαι Θέλω λιγότερο να...

Πρώτος όροφος

Αποδυθήκαμε των όσων μας βάραιναν μα αφήσαμε ανέγγιχτα, γραμμένα στους τοίχους τα...

Βαριέμαι

Κάποιο απόγευμα που θα βαριούνται όλοι τόσο πολύ που...