[Είναι κρυμμένες οι ανάσες]

Είναι κρυμμένες οι ανάσες
και μουσκεύουν 
πίσω από μάσκες χειρουργείου
μίας χρήσης
φόρεσες γάντια, 
πλαστικά,
μην ακουμπήσεις
κι έφυγες –ξέφυγες– κι ακόμα να γυρίσεις.

Είπες φοβήθηκες, 
μη τύχει κι αρρωστήσεις
κι έβηξες φόβους 
στο μέσα μέρος του αγκώνα
Κοίταξες, έμεινα
και σε κοιτώ ακόμα, 
ενώ ξεμάκραινες 
χωρίς να χαιρετήσεις.



Βάσια Ζαφείρη

ΑΛΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ανάμεσα στη σκιά και το Εγώ Φως: σκιά και οντότητες στην ποίηση του Andres Allan

του Ανδρέα Μαράκη Μυστικιστική, απότομη, αμυδρά φωτισμένη. Στην ποίησή του,...

Κουτσουπιά, χαίρε!

Οι κουτσουπιές άρχισαν να ανθίζουν στην ώρα τους Όπως πάντα...

Αλέξανδρος Δεδιλιάρης: Έξι ποιήματα

ΕΛΙΤ Πολύ μοντέρνο και ελίτ στης ποίησης τη φόρμα να βγάζουν...

Δέντρα φυλλοβόλου ενδιαφέροντος

 Χρόνο με το χρόνο Θέλω λιγότερα να σκέφτομαι Θέλω λιγότερο να...