Στον Ναξάκη,
που αφουγκράστηκε την ενοχή πίσω απ' τη φασαρία
Συνέβη το χειμώνα του 1992.
Και ήταν πράγματι τραγικό... Κανείς δεν περίμενε πως το πράγμα θα έφτανε ως...
Τι να σκέφτεσαι και συ που μας παρατηρείς «διακριτικά», πίσω απ' τα μεγάλα σου γυαλιά ηλίου. Θαρρείς δε καταλαβαίνουμε ότι μας κοιτάς; Καταλαβαίνουμε. Για...
Ακατάληπτη και σχιζοφρενική η τάση μας το βήμα του Χρόνου να πασχίζουμε να επισπεύσουμε ωθώντας τον αλόγιστα και εκβιαστικά σε δρόμο κατηφορικό, συστέλλοντας τις...
Κι όσα δεντρά έπεψεν ο Θιός
μέσα είναι φυτεμένα, στο περιβόλι μας
στο ώριο περβόλι μας, τ’ όμορφο.
Καλωσόρισες.
Θα σου αρέσει εδώ.
Έχει δρόμους μεγάλους και γάτες που...
Ξέρεις τι είναι αυτό που μας τρομάζει περισσότερο; Η μεγαλύτερή μας αγωνία; Μην τυχόν και πραγματοποιηθούν οι πόθοι μας. Μη και σταθούμε τυχεροί, αρκετά...
Δεν έχω ιδέα πώς βρέθηκα εδώ.
Ωστόσο, μετρούσα ήδη μιάμιση ώρα κάτω από την τέντα, μπροστά από τα φανταχτερά φώτα και τα εντυπωσιακά θεάματα, κάποια...
Αντιγόνη.
Μου φαίνεται πιο βολετό και ταιριαστό να σε φωνάζω έτσι· Αντιγόνη.
Δύσκολο είναι, μη θαρρείς, "μαμά" και "μάνα" μια ζωή, και ξάφνου "Αντιγόνη".
......
Μα τώρα, που...
