Πεζά

Ο κόκκινος βράχος

Κάθε καλοκαίρι επέστρεφε στον τόπο του, γύρναγε λίγες μέρες στη Χίο. Κάθε καλοκαίρι έφτανε όλο και πιο προχωρημένο Αύγουστο και έμενε στο νησί όλο...

«Happy Death Day»

Ο Γιώργος και η Κατερίνα ήταν ανέκαθεν άτομα αντιδραστικά. Και αυτό όχι με τον τρόπο μιας σνομπαρίστικης ελίτ ή κάποιου επηρμένου μπουρζουά· όχι-όχι, δεν...

Μικρογραφίες_Νο2

Ένα κομμάτι στεριάς που ξεκόλλησε είσαι. Κι όχι κύμα, αέρας, θάλασσα, "σε θέλω πολύ". Άντε, γύρνα πίσω. κάπα μικρό

Ιστορίες από τον σεισμό: Ο ήρωας της διπλανής πόρτας

Σαν ήμουν μικρός συχνά φαντασιωνόμουν πως είμαι πρωταγωνιστής σε διάφορες μικρές ηρωικές ιστορίες. Άλλοτε γλίτωνα κάποιο σκυλάκι από ένα φλεγόμενο σπίτι κι άλλοτε το...

Ιστορίες από τον σεισμό: Σύνορο Μεταξουργείου-Κεραμεικού

Έγραφε το 1978, εξ αφορμής του και τότε θερινού σεισμού στη Σαλονίκη, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος: το βράδυ που έγινε ο σεισμός Οι άνθρωποι έτρεξαν στα πάρκα. Στο...

Φ ρ ο ύ τ α, π ο τ έ

Στάθηκε σιωπηλή πάνω από τη σαλάτα που είχε μόλις κόψει. Το λάδι, καθώς και κάποια φρούτα, τα παίρναμε συνήθως απ' τη μάνα σου. Τώρα που...

Αδρεναλίνη II

II.   When I first met you, you didn't realize I can't forget you or your surprise You introduced me to my mind And left me wanting, you and...

Στοίχειωμα

L'homme est un adolescent diminué. M. Houellebecq Σάββατο βράδυ, νύχτα πανσέληνη, καθισμένοι αναπαυτικά σε θέσεις καβατζωτές. Ένα απαλό ανοιξιάτικο αεράκι ραπίζει γλυκά το πρόσωπό μου. Είχα...