Πεζά

Σχετικά με τον α έ ρ α και κάτι ακόμα

στη Μυρτώ Αγαπημένε μου Θ., Εγώ είμαι πάλι. Δεν ξέρω τι καιρό σας κάνει εκεί, εδώ πάντως φθινοπώριασε, δρόσισε και με το παραπάνω. Ειδικά τα βράδια...

Μικρογραφίες_Νο3

Σε καθησύχαζα ότι ήξερα πού πηγαίναμε, αλλά εγώ απλώς ακολουθούσα τους μπροστινούς. Αν θες, ας φύγουμε… Θα οδηγήσεις εσύ όμως. κάπα μικρό

«Διαταραχή Γενικευμένου Άγχους»

Η διάγνωση του νευρολόγου ψυχιάτρου ήταν «Διαταραχή Γενικευμένου Άγχους». Υποθέτω πως αυτό εξηγεί πολλούς από τους παράλογους φόβους μου. Τους τελευταίους μήνες ζω κλεισμένη...

Ο κόκκινος βράχος

Κάθε καλοκαίρι επέστρεφε στον τόπο του, γύρναγε λίγες μέρες στη Χίο. Κάθε καλοκαίρι έφτανε όλο και πιο προχωρημένο Αύγουστο και έμενε στο νησί όλο...

«Happy Death Day»

Ο Γιώργος και η Κατερίνα ήταν ανέκαθεν άτομα αντιδραστικά. Και αυτό όχι με τον τρόπο μιας σνομπαρίστικης ελίτ ή κάποιου επηρμένου μπουρζουά· όχι-όχι, δεν...

Μικρογραφίες_Νο2

Ένα κομμάτι στεριάς που ξεκόλλησε είσαι. Κι όχι κύμα, αέρας, θάλασσα, "σε θέλω πολύ". Άντε, γύρνα πίσω. κάπα μικρό

Ιστορίες από τον σεισμό: Ο ήρωας της διπλανής πόρτας

Σαν ήμουν μικρός συχνά φαντασιωνόμουν πως είμαι πρωταγωνιστής σε διάφορες μικρές ηρωικές ιστορίες. Άλλοτε γλίτωνα κάποιο σκυλάκι από ένα φλεγόμενο σπίτι κι άλλοτε το...

Ιστορίες από τον σεισμό: Σύνορο Μεταξουργείου-Κεραμεικού

Έγραφε το 1978, εξ αφορμής του και τότε θερινού σεισμού στη Σαλονίκη, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος: το βράδυ που έγινε ο σεισμός Οι άνθρωποι έτρεξαν στα πάρκα. Στο...