ΟΧΛΗΡΟ. Αίσθημα αδιόρατης ζήλιας που κυριεύει το ερωτευμένο υποκείμενο,
όταν βλέπει το ενδιαφέρον του αγαπημένου πλάσματος να αιχμαλωτίζεται
και να παρεκκλίνει σε πρόσωπα, αντικείμενα...
Είναι τα σύννεφα στον ουρανό
οι μήτρες της βροχής
το σπέρμα της μελαγχολίας μου
Έλα να ζήσουμε μία ζωή υγρή
εγώ,εσύ,
ο χρόνος
η βορά του
η βρύση του
ο βόας...
Λυπηρό παιγνίδι
Στην γκαρσονιέρα μόνη
Κρασί κακής ποιότητας
Ψάχνεις τα ρήματα
Εγώ πιστός στο κάλεσμα της ηδονής
Μουνόδουλος
Τι να κάνουμε;
Υγρή, πάντα υγρή, παραπονιέσαι που δεν στο κάνω από πάνω,...
Αν και οι τζίτζικες
δεν υπάρχουν περισσότερο από το τζι-τζι τους,
οι βάρβαροι
περισσότερο απο το βαρ-βαρ τους,
το Καλοκαίρι
ευνοεί και τους δύο,
καθώς οι παραλίες κατακλίζονται
από τζιτζίκια και...
Στον ποιητή A.B.Γ,
Τώρα δεκαπέντε χρόνια
Λερώνω τα σεντόνια
Mε όνειρα
Που με ξυπνούν
Ψάχνω αγωνιωδώς την Φόρμα
Ξεκινώ από την μέση
Στην μέση του δωματίου
Μία ξύλινη καρέκλα
Εκεί καθόταν ο Δ....
Που είναι οι γιορτές
που μας υποσχέθηκαν;
Που είναι το κρασί;
Το καινούργιο κρασί;
(πεθαίνει στο κλήμα αντί να ανθεί)
Σπερματική παρωδία
δώρισε μας μια ώρα για μαγεία.
Εμείς του πορφυρού...
Άκου το γυάλινο μπουκάλι
το μαύρο σορτσάκι
αυτός ο μερισμός
είν' ο προορισμός !
ταιριάζει το άδειο κουτάκι
με το πενταώροφο λεξικό
ταιριάζει ο Μ.
με τις ωραίες γάμπες της αεροσυνοδού
μόνα...
